• تاریخ : شنبه, ۲۰ تیر , ۱۴۰۵
  • برابر با : Saturday - 11 - July - 2026
  • ساعت :

    بایگانی دروس خارج اصول

    مبحث مشتق (جلسه ۴۶)
    ۱۴۰۴/۰۴/۲۱

    مبحث مشتق (جلسه ۴۶)

    مسئلهٔ بسیار مهمّی در اینجا وجود دارد که محلّ اصلی آن در مباحث اصول عملیه است و در مبحث مشتق واقعاً بحثی استطرادی است، امّا چون علاوه بر اینجا در بسیاری از موارد و از جهات مختلف در فقه کاربرد دارد، رسیدگی به آن لازم است و آن اینکه ...

    مبحث مشتق (جلسه ۴۵)
    ۱۴۰۴/۰۴/۱۹

    مبحث مشتق (جلسه ۴۵)

    نسبت میان وضع برای جامع و وضع برای خصوص متلبّس، اقل و اکثر نیست بلکه تباین است، درحالی‌که قائل به چنین استصحابی گمان کرده وضع برای جامع، اقل است و وضع برای خصوص متلبّس، اکثر، سپس گفته: چون اقل قدر متیقّن بوده و اکثر مشکوک است ...

    مبحث مشتق (جلسه ۴۴)
    ۱۴۰۴/۰۴/۱۸

    مبحث مشتق (جلسه ۴۴)

    گاهی زمان در مشتق پدید می‌آید و از آن فهمیده می‌شود، ناشی از زمانیّ بودن این عالَم و موجودات آن است. لذا اگر بنابر وضع مشتق برای اعمّ از متلبّس بالفعل و ما انقضیٰ عنه المبدأ گفتیم: «اگر قبلاً متلبّس به مبدأ بود و بعداً مبدأ از آن زائل شد ...

    مبحث مشتق (جلسه ۴۳)
    ۱۴۰۴/۰۴/۱۷

    مبحث مشتق (جلسه ۴۳)

    نحوهٔ تلبّس فعلی در مشتقّات تفاوت دارد؛ گاهی تلبّس به این است که همین الآن مشغول باشد؛ گاه به این است که ملکه داشته باشد و گاهی هم به این است که علاوه بر ملکه، فی‌الجمله متلبّس هم شده باشد. همچنین مشخص شد ...

    مبحث مشتق (جلسه ۴۲)
    ۱۴۰۴/۰۴/۱۲

    مبحث مشتق (جلسه ۴۲)

    گاهی مشتق به گونه‌ای است که قدر متیقّن آن از تلبّس فعلی، این است که در حین اسناد مشتق به ذات، مبدأ جاری باشد و اگر در حین اسناد جاری نباشد، نمی‌توان گفت تلبّس موجود است. به بیان دیگر، گاهی تلبّس ذات به مبدأ به‌نحو ...

    مبحث مشتق (جلسه ۴۱)
    ۱۴۰۴/۰۴/۱۱

    مبحث مشتق (جلسه ۴۱)

    بعضی گفته‌اند: آن خصوصیت در فعل ماضی، تحقّق مادّه است و مقصود از تحقّق، به فعلیت رسیدن آن است؛ مثلاً وقتی گفته می‌شود: «ضَرَبَ زیدٌ» یعنی ضَرْب تحقّق و فعلیت یافته است و طبیعی است وقتی امری تحقّق یافته باشد و ...

    مبحث مشتق (جلسه ۴۰)
    ۱۴۰۴/۰۴/۱۰

    مبحث مشتق (جلسه ۴۰)

    امر دیگری که جناب آخوند رحمه الله پیش از ورود به بحث اصلی مشتق مطرح کرده آن است که: مصادر و افعال داخل در نزاع مشتقّ اصولی نیستند، هرچند مشتقّ لغوی باشند؛ چه مصادر ثلاثی مجرّد که طبق یک معنا مشتق لغوی هستند و ...

    مبحث مشتق (جلسه ۳۹)
    ۱۴۰۴/۰۴/۰۸

    مبحث مشتق (جلسه ۳۹)

    اسم زمان، هیئتی است که می‌تواند برای معنایی اعم وضع شده باشد که دو فرد برای آن قابل تصوّر است: یک فردش خصوص متلبّس به مبدأ است و یک فردش هم ما انقضیٰ ‌عنه‌ المبدأ؛ الا اینکه در متن واقع، یک فرد بیشتر اتّفاق نمی‌افتد و آن فردی است ...

    مبحث مشتق (جلسه ۳۸)
    ۱۴۰۴/۰۴/۰۷

    مبحث مشتق (جلسه ۳۸)

    محقّق نائینی رحمه الله می‌فرماید: ذاتی باب برهان نیز مانند ذاتی باب ایساغوجی نمی‌تواند داخل در بحث مشتق باشد؛ زیرا بحث مشتق این بود که اگر مبدأ رفت و ذات باقی ماند، آیا همین اندازه که ذات در زمان سابق متلبّس به مبدأ بوده ...

    مبحث مشتق (جلسه ۳۷)
    ۱۴۰۴/۰۴/۰۵

    مبحث مشتق (جلسه ۳۷)

    مراد از مشتق در اصول، هر مفهومی است که به لحاظ مناسبتی، به حمل هو هو و این‌همانی، جری بر ذات و حمل بر آن شود و به تعبيری قائم به آن ذات باشد. تفاوتی هم نمی‌کند که آن مفهوم به چه مناسبت حمل بر ذات ‌شود و چگونه قائم به ...

    صحیح و اعم (جلسه ۳۶)
    ۱۴۰۴/۰۴/۰۴

    صحیح و اعم (جلسه ۳۶)

    گفته‌اند اگر مستحبّات را اعمال مستقلّی بدانیم که فقط ظرفشان مرکّبات اعتباری است؛ مثلاً قنوت را عملی مستقل بدانیم که تنها ظرفش صلات است و مکلف آن را به صورت فاسد بیاورد ـ مثلاً قنوت را که شرطش بنابر مشهور و بلکه ...

    صحیح و اعم (جلسه ۳۵)
    ۱۴۰۴/۰۴/۰۲

    صحیح و اعم (جلسه ۳۵)

    آنچه تاکنون گفتیم دربارهٔ امکان وجود جزء و شرط مستحب در عالَم ثبوت بود، که ما بیان کردیم ثبوتاً جزء و شرط مستحب امکان دارد به‌گونه‌ای که با بودنش جزء صلات محسوب می‌شود و با نبودنش ضربه‌ای به اصل صلات وارد نمی‌شود، هرچند ...

    برو بالا