گاهی انسان مطلبی را که نباید افشا شود، به رفیق خود میگوید و تأکید میکند که «مبادا به کسی بگویی»! درحالیکه خودش طاقت نیاورده و آن را گفته، حال توقّع دارد دیگری آن را نگه دارد! این بهحسب معمول، اتّفاق نمیافتد. البتّه گاهی افراد استثنایی هستند که ...
فطرت انسانی اقتضای مکارم اخلاق را دارد، ولی تکمیل و تتمیم آن باید توسط وحی و آموزش و هدایت پیامبر (ص) باشد. اخلاق برتر پیامبر (ص) با آن عظمت، در فرزندان و اوصیای آن حضرت نیز سریان و جریان داشته است.
ناامیدی و حرمان تلخ است؛ اینکه انسان چیزی را بخواهد و نیاز داشته باشد، امّا به آن نرسد. امّا تحمّل این یأس بهتر از این است که فرد به سراغ دیگران برود و از آنها درخواست کند؛ خصوصاً اگر آنها مردمی باشند که ...
با گفتن، کلام در فضا منتشر میشود؛ بهویژه در این زمانه که تلفنهای همراه و فضای مجازی وجود دارد. چهبسا کسی اصلاً حواسش نیست و چیزی میگوید، دیگری ضبط میکند و ناگهان همان سخن در سراسر جهان پخش میشود؛ بهخصوص اگر ...
جوار، لقاء، قرب و مانند آن که درمورد خدای متعال استفاده میشود، مفاهیم تضایفی است. قربی که در قرب نوافل و فرایض میگوییم، یعنی چیزی به چیز دیگر نزدیک شود. اگر کاملاً عین آن شود و در آن فانی گردد و هیچ از عبد باقی نماند ...
«از خدا بودنِ همه چیز» را به شکلهای مختلفی میتوان معنا کرد. در تفکّر شیعی و اسلام ناب و حقیقی که از قرآن کریم گرفته شده، «از خدا بودن» به شکل خاصّی معنا شده که فهم آن بسیار مهمّ است ...
اگر انسان با چشم معنوی و با بصیرت به نعمتهای الهی نگاه کند، درمییابد که آنچه به چشم مادّی قلیل و اندک به نظر میرسد، وقتی از سوی خداوند باشد، در واقع کثیری است که هیچگاه به آن قلیل گفته نمیشود. گرچه ممکن است انسان گاهی با تلاش زیاد ...
طمع، همان چیزی است که همه را به بند میآورد، نابود میکند و به هلاکت میکشاند: «أَكْثَرُ مَصَارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطَامِع؛ بیشترین قربانگاههای عقلها زیر برق طمعهاست.» بسیاری از عقلها در برابر برقهای زودگذر طمع سقوط میکنند. طمع ...
تا زمانی که بنده روزی خود را تمام و کمال دریافت نکند، نمیمیرد، پس انسان نباید تمام وجودش را صرف کسب دنیا کند، بلکه باید در طلب دنیا میانهروی و عقلانیّت داشته باشد. روزیِ مقدّر خداوند خواهد رسید و تلاشهای افراطی و حتّی شبیه ...
خداوند متعال به ما قدرت، اراده و حقّ تکوینی و تشریعی داده که مستقلّ و آزاد باشیم؛ البتّه آزادی و استقلال در مقابل دیگران، نه در مقابل خداوند متعال؛ چراکه در برابر خداوند، ما عبد هستیم و اگر علاوه بر عبد تکوینی، عبد تشریعی نیز باشیم، نهایت کمال ما ...
در این دنیا بعضی برای اینکه به مال و جاه و مسئولیّتی برسند، خود را ذلیل میکنند، درِ خانۀ این و آن مینشینند و حتّی گاهی خطّشان را در جامعه عوض میکنند. وقتی دولتی سرِ کار میآید، رنگ عوض میکنند و چون دولت بعد میآید، رنگ دیگری میگیرند ...
تو در همان مسیری هستی که قبل از تو سایر افراد در آن بودند. میبینی هر روزی که پدید میآید و هر شبی که حادث میشود، دسته دسته افراد متعدّدی از این جهان رخت برمیبندند. تو نیز همانگونه هستی: حکم الأمثال فی ما یجوز و فی ما لایجوز واحد ...