۱۴۰۵/۰۵/۲۰
بایگانی دروس خارج فقه
۱۴۰۵/۰۵/۲۶
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۴۴ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
ملکیّتی که با بیع یا اسباب دیگر حاصل می‌شود هیچ تفاوتی با هم نداشته و همه ملکیّت مطلق است؛ یعنی ملکیّتی که مثلاً با بیع حاصل می‌شود ملکیّت خاص نیست، بلکه ملکیّت مطلق است، فقط سبب آن خاص است؛ یعنی متعاملین بیع را قصد می‌کنند که ...
۱۴۰۵/۰۵/۲۴
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۴۳ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
با وجود این روایات که در بین آن‌ها صحیح نیز وجود دارد شکی نیست که چنین معامله‌ای صحیح می‌باشد، اما در این‌که چه نوع معامله‌ای است به نظر می‌رسد که از باب اجاره باشد؛ زیرا همه‌ی شروط إجاره از جمله شرط معیّن و مشخص بودن مال الاجاره را دارد ...
۱۴۰۵/۰۵/۲۲
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۴۲ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
در بیع بالفعل و معاطاتی، متعاطیین الفاظی را که مفید بیع بوده و عرفاً برای تحقق بیع وضع شده به کار نمی‌برند ـ هرچند ممکن است الفاظ دیگری به کار ببرند ـ بلکه هر یک در مقابل کالایی که اخذ می‌کنند عوض إعطاء می‌کنند ...
۱۴۰۵/۰۵/۲۰
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۴۱ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
در اطلاق مقامی نیز باید همانند اطلاق لفظی بیان کرد که اگر اطلاق مقامی، ظهوری هر چند حالی و مقامی ایجاد می‌کند که متکلّم در مقام بیان تمام مرادش است و در مقام تَعداد اجزاء، شرائط و موانعِ مرکّب مثلاً پنج مورد را می‌شمارد، معلوم می‌شود ...
۱۴۰۵/۰۵/۱۹
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۴۰ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
اطلاق مقامی قسیم اطلاق لفظی است. اطلاق لفظی آن است که کلامی در مقام بیان تمام مراد متکلم صادر شده و مشتمل بر مقسمی است که قابلیت انطباق بر همه‌ی افراد از جمله موارد مشکوک دارد و قیدی هم برای آن ذکر نشده است؛ مثلاً در ...
۱۴۰۵/۰۵/۱۷
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۳۹ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
در معاملات، سبب و مسبّب وجود دارد، ولی ما می‌خواهیم بیان کنیم اگر مراد از مسبّب همان‌گونه که شیخ بیان کردند اثر عند الشارع [یا اثر عند العرف] باشد مانعی ندارد قائل به سبب و مسبّب باشیم، [به این نحو که عقد را سبب و ملکیّت عند الشارع ...
۱۴۰۵/۰۵/۱۵
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۳۸ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
بیع که در معنای اسم مصدری به کار رفته و حکایت از تحقّق امری بعد از انشاء بایع می‌کند، چه در نظر عرف و چه در نظر شارع، حقیقت در صحیح است؛ إلا این‌که صحیح نزد عرف با صحیح نزد شرع متفاوت است. به تعبیر دیگر بیع اسم برای عقد مؤثر و ...
۱۴۰۵/۰۵/۱۴
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۳۷ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
در نگاه متعاملین هرگاه بیع صادق باشد ظاهراً صحیح نیز می‌باشد و صدق و صحت تلازم دارند، اما در نگاه عرف و عقلاء همیشه صدق ملازم با صحت نیست؛ یعنی ممکن است بیع در نزد متعاملین و عرف صادق باشد ولی عقلاء آن را صحیح ندانند ...
۱۴۰۵/۰۵/۰۷
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۳۶ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
به نظر می‌رسد صدق بیع با صحت آن در نزد عرف متلازم نیست؛ یعنی این‌طور نیست که هر جا عرفاً بیع صادق بود اثر نیز عرفاً بر آن مترتب باشد، بلکه چه بسا ممکن است عرف معامله‌ای را بیع بداند، ولی اثر بر آن مترتب نکند؛ یعنی در حقیقت آن را بیع فاسد ...
۱۴۰۵/۰۵/۰۶
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۳۵ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
همان‌طور که قبلاً بیان کردیم گرچه بیع دقیقاً مرادف با نقل نیست؛ چراکه ما بیع را به «تبدیل» معنی کردیم، ولی هر بیعی همراه «نقل اعتباری» است؛ یعنی هر جا بیع صادق باشد، نقل نیز صادق است و هر بیعی مصداقی از مصادیق نقل اعتباری ...
۱۴۰۵/۰۵/۰۵
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۳۴ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
در فضای فقه، حقوق و امور اعتباریه در مواردی که طرف مقابل، قابلیت قبول دارد، عقلاء قبول را شرط «تملیک»، و حتّی شرط «إبدال» و «نقل» اعتباری می‌دانند، پس این الفاظ در چنین مواردی انصراف به جایی دارد که همراه قبول باشد. علاوه آن‌که اگر قبول ...
۱۴۰۵/۰۵/۰۴
دروس خارج فقه، البیع، جلسه ۳۳ (۱۳۹۲-۱۳۹۳)
تعریف «تبدیل مالٍ بمالٍ ما اعتباراً» شامل جُعاله نمی‌شود؛ زیرا اولاً در بیع «إنشاء تبدیل» حقیقت آن است در حالی که در جعاله إنشاء تعهدی است در مقابل عملی و تبدیل جُعل به عمل یا عمل به جُعل نیست. ثانیاً ظهور در تنجیز دارد؛ نه تعلیق؛ یعنی به مجرد ...
۱۴۰۵/۰۵/۰۶
۱۴۰۵/۰۵/۰۵
۱۴۰۵/۰۱/۲۵
۱۴۰۴/۱۰/۲۱
