طمع، همان چیزی است که همه را به بند میآورد، نابود میکند و به هلاکت میکشاند: «أَكْثَرُ مَصَارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطَامِع؛ بیشترین قربانگاههای عقلها زیر برق طمعهاست.» بسیاری از عقلها در برابر برقهای زودگذر طمع سقوط میکنند. طمع ...
آیتاللّه مصباح زمانشناس و فرصتشناس بود. فرصتهایی را که خداوند در اختیار او و جامعه میگذاشت، بهسرعت میشناخت و از آنها استفاده میکرد. نیازهای جامعه را بررسی میکرد، عمق نیازها را شناسایی و آنها را ریشهیابی میکرد، راه برآورده شدن نیازها را بررسی مینمود و براساس آن وارد میدان عمل میشد.