مبحث مشتق (جلسه ۳۹)

اسم زمان، هیئتی است که می‌تواند برای معنایی اعم وضع شده باشد که دو فرد برای آن قابل تصوّر است: یک فردش خصوص متلبّس به مبدأ است و یک فردش هم ما انقضیٰ ‌عنه‌ المبدأ؛ الا اینکه در متن واقع، یک فرد بیشتر اتّفاق نمی‌افتد و آن فردی است ...