بیانیه به مناسبت چهلمین روز شهادت قائد کبیر و جنگ تجاوزکارانه آمریکایی صهیونی

بیانیۀ آیت الله سید محمدرضا مدرّسی یزدی (دامت برکاته)

به‌مناسبت چهلمین روز شهادت قائد کبیر

و جنگ تجاوزکارانۀ آمریکایی صهیونی

بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ الرَّحْمَنِ‏ الرَّحِیم‏

الْحَمْدُ لِلَّهِ‏ رَبِ‏ الْعالَمِین‏ وَ صَلَّى‏ اللَّهُ‏ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ وَ لعنهُ الله عَلی أعدَائِهم أجمَعِین

«حَمَلُوا بَصَائِرَهُمْ عَلَى‏ أَسْیَافِهِمْ‏؛ آگاهانه با دشمن به مبارزه برخاستند» [بحار الأنوار، ج ‏۲۹، ص ۶۱۵ ]

درگیری‌ها و نبردها تقریباً همیشه همراه بشر بوده است؛ از وقتی که خداوند متعال فرمود:

«إِنِّی جاعِلٌ فِی‏ الْأَرْضِ‏ خَلِیفَهً قالُوا أَ تَجْعَلُ فِیها مَنْ یُفْسِدُ فِیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ» [البقره: ۳۰]

«من در روى زمین، جانشینى قرار خواهم داد.» فرشتگان گفتند: «پروردگارا!» آیا کسى را در آن قرار مى‏دهى که فساد و خونریزى کند؟!»

اخطار این معنا نواخته شد و با خطاب «اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ‏ لِبَعْضٍ‏ عَدُو» [الأعراف: ۲۴]؛ (از مقام خویش) فرود آیید، در حالى که بعضى از شما نسبت به بعض دیگر، دشمن خواهید بود!) تثبیت گردید. و این همه دارای حکمت است. باید انواع موجودات آفریده شوند و هر کدام به فراخور استعداد، به کمال و غایت خود برسند «أَعْطى‏ کُلَ‏ شَیْ‏ءٍ خَلْقَهُ‏ ثُمَّ هَدى [طه: ۵۰]؛ خداوند به هر موجودى، آنچه را لازمه آفرینش او بوده داده؛ سپس هدایت کرده است ». و اگر کسی به کمال خود نائل نشد، به سوء اختیار خود باشد و در عین حال حجّت نیز بر او تمام باشد.

اگر به شیطان مهلت داده نشده بود، چگونه پلیدی او آشکار و چگونه عنصر نوری آدم و کمال بعدی او به فعلیت می‌آمد و آشکار می‌شد.

اگر نمرود نبود، عظمت ابراهیم علیه و علی نبینا و آله السلام چگونه آشکار می‌شد.

اگر فرعون نبود، چگونه عظمت موسی علی نبینا و آله و علیه السلام آشکار می‌شد.

و اگر ابوجهل و ابولهب و سایر صنادید قریش نبودند، چگونه عظمت پیامبر اسلام (ص) و اصحاب راستینش آشکار می‌شد.

و اگر به یزید مهلت داده نشده بود، کجا عظمت امام حسین (علیه السّلام) و اصحاب آن بزرگوار آشکار می‌شد.

و اگر امروز جبهه استکبار به سرکردگی آمریکا و کارگردانی رژیم صهیونی نبود، کجا این نیروی نهفته در ملّت ایران بروز می‌یافت و این ملّت الهی این‌چنین خود را نشان می‌داد و چگونه رذل‌ها و پست‌ها از صفوف پاکان جدا می‌شدند.

«الم، أَ حَسِبَ النَّاسُ‏ أَنْ‏ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا یُفْتَنُونَ، وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَ لَیَعْلَمَنَّ الْکاذِبِین‏» [عنکبوت: ۱-۳]

الم * آیا مردم گمان کردند همین که بگویند: «ایمان آوردیم»، به حال خود رها مى‏شوند و آزمایش نخواهند شد؟! * ما کسانى را که پیش از آنان بودند آزمودیم (و اینها را نیز امتحان مى‏کنیم)؛ باید علم خدا درباره کسانى که راست مى‏گویند و کسانى که دروغ مى‏گویند تحقق یابد.

و اساساً مرگ و زندگی برای آزمایش آفریده شده است.

«الَّذِی‏ خَلَقَ‏ الْمَوْتَ‏ وَ الْحَیاهَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا» [الملک: ۲]

آن کس که مرگ و حیات را آفرید تا شما را بیازماید که کدام یک از شما بهتر عمل مى‏کنید.

اگر رذالت‌ها، جنایت‌ها و وحشیگری‌های آمریکا به عنوان پیشانی تمدّن و پرچمدار حقوق بشر غربی و امنیّت جهانی نبود، کجا غرب این‌چنین رسوا می‌شد. هرچه متفکّران و عالمانِ واقع‌بین، از مفاسد غرب می‌گفتند، یک عدّه‌ای بیدار نمی‌شدند و بلکه چه‌بسا بر جهالت‌شان افزوده می‌شد.

هر چه از بی‌رحمی و قساوت آمریکا و غرب گفته می‌شد، عدّه‌ای باور نمی‌کردند، تا جنایت وحشتناک مدرسۀ شجرۀ طیّبۀ میناب رخ داد که طبل رسوایی غرب و رژیم صهیونی آنچنان به صدا درآمد که حتّی بعض هم‌پیمانان آنان نیز نتوانستند از آن بگذرند. چه جنایت عجیبی! حدود ۱۸۶ طفل بی‌گناه و کودک معصوم را بدون هیچ سابقه و در یک جنایت آغازین، در روز روشن بدون هیچ بهانه‌ای حتّی ساختگی، به شنیع‌ترین وجه قتل عام کنند و ادعای حقوق بشر و نظم و قوانین بین‌الملل کنند و اینکه می‌خواهند دموکراسی را برای ایران به ارمغان بیاوند.

آیا دیگر کسی باقی مانده که بویی از انسانیّت برده باشد و به ماهیّت پلید این‌ها پی نبرده باشد و نفهمد که این‌ها آفت انسانیّت بر روی کره خاکی هستند و باید خودشان و ریشه‌هایشان محو شوند. آیا دیگر کسی هست که نفهمیده باشد که این نظام غربی است که اپستین و هم‌پالکی‌هایش را به جامعه تحویل می‌دهد و آنان را بر مردم مسلّط می‌کند و به حکومت آنان مشروعیت می‌دهد!

آیا خطر صهیونیسم که جهان بشریت را تهدید می‌کند تا این اندازه برای همه محسوس شده بود!

آیا تا این اندازه روشن شده بود که این زنجیرهای استعمار است که ملت‌ها مخصوصاً ملت‌های مسلمان را عقب نگه‌داشته و آنان را از پیشرفت در علم و فنّاوری محروم کرده است و در نتیجه جهان‌خواران بر سرنوشت آنان چیره گشته‌اند.

ایران اسلامی، امروز با گسستن این زنجیرها و با تکیه بر دست‌آوردهای فنّی و بسیار حساس بومی، بزرگترین و قلدرترین کشورهای دارای فنّاوری‌های پیشرفته را، حتّی در صحنه نبرد به چالش جدّی کشیده است و آنان را به خاک سیاه نشانده است.

همه تلاش دشمنان این است که این روند متوقّف یا به مهار آن‌ها درآید. آن‌ها نمی‌توانند ببینند که ملّت‌ها، مستقل و آزاد باشند؛ خصوصاً ملّت‌های مسلمان و به‌ویژه ملّت رشید ایران.

آیا کسی به این وضوح دریافته بود که اسلام عزیز و فرهنگ علوی و حسینی می‌تواند این‌چنین نیروهای نهفته در یکایک ملّت را آزاد کند و به آن‌ها قدرت، شجاعت و همّت بسیار بلند ببخشد.

آیا تا این اندازه برای همه آشکار شده بود که دست‌نشانده‌های استعار در منطقه، از هیچ اصالتی برخوردار نیستند و اربابان‌شان برای آن‌ها و حکومت‌هایشان به اندازه فضله مگسی ارزشی نمی‌شناسند و هرگاه اراده کنند آنان را به زشت‌ترین و پست‌ترین روش زیر سمّ‌های خود له می‌کنند و آب دهن بر آنها می‌افکنند.

آیا هیچ قدرتی می‌توانست به برخی بفهماند که ادّعای مذاکره و صلح و همکاری، فریبی است که از جنگ خطرناک‌تر است؛

«لا یَرْقُبُوا فِیکُمْ إِلًّا وَ لا ذِمَّهً» [التوبه: ۱۰]

درباره هیچ مؤمنى حق خویشاوندى‏ و پیمان را رعایت نمى‏کنند.

و اساساً هیچ مصداقی برای «وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ‏ [الأنفال: ۶۱]؛ و اگر به صلح و آشتى گرایند» نمی‌باشد، بلکه عمل آن‌ها بخشی از جنگ و مصداق بیّن «وَ إِنْ یُرِیدُوا أَنْ یَخْدَعُوکَ‏ فَإِنَ‏ حَسْبَکَ‏ اللَّه [الأنفال: ۶۲]؛ و اگر بخواهند تو را فریب دهند، خدا براى تو کافى است» است.

و جای «فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى‏ السَّلْمِ‏ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَ اللَّهُ مَعَکُمْ [محمد: ۳۵]؛ پس هرگز سست نشوید و (دشمنان را) به صلح (ذلّت‏بار) دعوت نکنید در حالى که شما برترید، و خداوند با شماست‏» می‌باشد.

آیا هیچ بیانی می‌توانست به برخی بفهماند که نباید بی‌جهت دل مردم را خالی کنند و آن‌ها را بترسانند، این شیطان است که دوستان خودش را می‌ترساند. مسلمان نباید از غیر خدا بترسد؛

«إِنَّما ذلِکُمُ الشَّیْطانُ یُخَوِّفُ‏ أَوْلِیاءَهُ‏ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِین‏) [آل عمران: ۱۷۵]

این فقط شیطان است که پیروان خود را (با سخنان و شایعات بى‏اساس) مى‏ترساند. از آنها نترسید! و تنها از من بترسید اگر ایمان دارید.

آیا هیچ قدرتی می‌توانست این‌چنین دل‌های مردم را به هم نزدیک کند که همچون پیکر واحد، در مقابل دشمن بایستند و خدای متعال با مهلت دادن به این ستمگران، این هماهنگی دل‌ها را پدیدآورد؛

«وَ لکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ‏ بَیْنَهُمْ‏ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیم‏» [الأنفال: ۶۳]

ولى خداوند در میان آنها الفت ایجاد کرد! او توانا و حکیم است.

و این‌چنین است که باید رهبر عزیز با صبغه زیبای شهادت، به ملاقات پروردگار بشتابد و میراثی عظیم و گنجینه‌ای پایان ناپذیر از هدایت، مدیریت، شجاعت و فداکاری در راه قرآن و عترت را برای یکایک مردم ما و همه حق طلبان عالم به یادگار بگذارد. درود بر او و امام کبیر و همه شهدا و جانبازانی که مشعل هدایت شدند و راه سعادت را بر همه گشودند.

مردم ما امروز آشکارا می‌بینند که عزّت، شرف، ناموس، مال، جان، وطن و دین آنان توسّط رذل‌ترین و خبیث‌ترین، بی‌رحم‌ترین، بی‌شرف‌ترین، غیرقابل اعتمادترین و قلدرترین رژیم‌های طول تاریخ مورد هجوم پی‌درپی و وحشیانه قرار گرفته و راه چاره‌ای جز حضور مقتدرانه و شجاعانه برای آن‌ها باقی نگذاشته است. مردم با تمام وجود حسّ کرده‌اند که باید با توکّل بر خدای بزرگ، در مقابل ستمکاران بایستند و از عزّت و شرف و مال و ناموس و وطن و دین خود دفاع کنند.

مردم از دین خود و تاریخ خود و تاریخ دیگران و تجربه‌های مکرّر فلسطین، لبنان، عراق، افغانستان، سوریه، بوسنی و هرزگوین، آمریکای لاتین، آفریقا و … آموخته‌اند که لحظه‌ای درنگ، روزگار سیاهی را برای آنان رقم خواهد زد و یقین پیدا کرده‌اند که ایستادگی و نبرد بی‌امان با خصمِ پست، روزگار روشن و پیروزی شیرین را برای آنان به ارمغان خواهد آورد.

دشمن انگیزه‌ای جز زیاده‌خواهی و قدرت‌طلبی لجام گسیخته و طمع‌ورزی‌های جاهلانه ندارد و هیچ محرّک استوار و پایداری او را به صحنه نیاورده و وقتی ملّتی با عزمی راسخ و انگیزه‌ای استوار و پایدار و با اعتماد به پرودگار عالم، در مقابل ستمگران هرزه زیاده طلبِ بدون انگیزه استوار و پایدار قرار گیرد، به إذن الله پیروز است؛

«إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ‏ یَنْصُرْکُمْ وَ یُثَبِّتْ أَقْدامَکُم‏» [محمد: ۷]

اگر خدا را یارى کنید، شما را یارى مى‏کند و گامهایتان را استوار مى‏دارد.

خدای متعال اهرم‌های مادّی و معنوی پرقدرتی را در اختیار این ملّت قرار داده؛ از ایمان عمیق و عشق به پیامبر و اهل بیت او صلوات الله علیهم، تجربه بزرگ پیروزی انقلاب اسلامی، تجربه موفّق در مقابل جنگ تحمیلی رژیم بعثی، پشت سرگذاشتن فتنه‌های گروهک‌ها و نظائر آنها، هوش سرشار، دانشمندان متعدّد در رشته‌های گوناگون، موقعیت سوق الجیشی در دریا و زمین و هوا، هدایت‌ها و راهنمایی‌های رهبر کبیر و رهبر شهید اعلی الله مقامهما و سایر متفکّرین و دانشمندان و شهدا، جمعیّت گسترده، روحیه تلاش همراه دعا و تضرّع و توسّل و … این‌ها همه تضمین‌کننده نصرت نزدیک الهی است؛

«أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ‏ قَرِیبٌ» [البقره: ۲۱۴]

آگاه باشید، یارىِ خدا نزدیک است.

اکنون که در آستانۀ چهلمین روز پرواز آن روح خدایی به ملکوت أعلی قرار داریم، گرچه دیگر ملّت و همه آزادگان جهان از هدایت‌ها و حماسه‌ها و شورآفرینی‌ها، مدیریت‌ها و همۀ نعمت‌های سرچشمه گرفته از آن انسان الهی محروم گشته‌ایم و این‌ها خسارت‌هایی جبران ناپذیر است که «لایسدّها شیءٌ؛ هیچ چیزی نمی‌تواند آن را جبران کند»، و نیز در این مدّت داغ شهادت انسان‌های والا و با عظمتی بر جان ما نشست که هر کدام برای درهم کوبیدن کوهی کافی بود، امّا

«وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ، الَّذِینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ، أُولئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَهٌ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ» [البقره: ۱۵۵-۱۵۷]

و بشارت ده به استقامت‏کنندگان * آنها که هر گاه مصیبتى به ایشان مى‏رسد، مى‏گویند: «ما از آنِ خدائیم؛ و به سوى او بازمى‏گردیم!» * اینها، همانها هستند که الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده؛ و آنها هستند هدایت‏یافتگان.

و

«إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِین» [البقره: ۱۵۳]

همانا خداوند با صابران است‏.

و رحمت خداوند بر این ملّت گسترش یافت و با انتخاب خلف صالحِ رهبر شهید به رهبری و انسجام ملّت و فداکاری‌ها و پیروزی‌های نیروهای مسلّح و حافظان امنیت و حضور انبوه و پیوسته ملّت، نفحه‌های ظفر به وزیدن آمده است و به عنایت حضرت حقّ جلّ و علا، صبح پیروزی حق و منکوب شدن جبهه باطل نزدیک است.

«أَ لَیْسَ الصُّبْحُ‏ بِقَرِیب» [هود: ۸۱]

آیا صبح نزدیک نیست؟

ای خدای بزرگ تو را می‌خوانیم که ما را رهرو راه شهدا این سرافرازان همه تاریخ قرار بده که راه آنان راه خدا، راه رسول خدا، راه اهل بیت رسول خدا و راه کتاب خداست و همه آنان را در أعلی علّیین جایگزین بفرما و ما را به آنان ملحق بفرما. بجاه محمّدٍ و آله الطاهرین. آمین یا ربّ العالمین.

أللهم أظفرنا علی اعدائنا سریعاً عاجلاً وافتح لنا فتحاً یسیراً مبیناً واکتب لنا النصر فی البر و البحر نصراً عزیزاً و ارزقنا منک العافیه و الأمان و حسن الإیمان و عجّل لولیّک الفرج و العافیه واجعلنا من خیر اعوانه و انصاره؛ بحق محمدٍ و آله الطاهرین.

سید محمّدرضا مدرّسی

(۱۴۰۵/۰۱/۱۸)