جلسۀ ۱۶، رمضان ۱۴۴۲ قمری، صدا و سیمای مرکز یزد

اگر در درون خود احساس غنا و بی‌نیازی کردی و روحیه‌ات روحیهٔ قناعت باشد، تو غنیّ واقعی هستی، ولی اگر همهٔ ثروت‌های دنیا را به تو بدهند و بازهم احساس کمبود کنی، یعنی فقیری؛ چون احساس فقر می‌کنی و به‌دنبال آن چه‌بسا بخل و امساک و صفات ناپسند دیگر هم بیاید.

بیانات

آیت الله سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته

ماه مبارک رمضان ۱۴۴۲، جلسهٔ شانزدهم

کلمات امیرمؤمنان و مولای متّقیان علیه السّلام در وصف پارسایان از خطبهٔ معروف متّقین را خدمت مخاطبان عزیز بیان می‌کردیم و تا اینجا رسیدیم که حضرت فرمودند: «خَاشِعاً قَلْبُهُ‏؛ قلب متّقی خاشع است» و مقصود از خشوع قلب را توضیح دادیم؛ چنان‌که نظیر این ویژگی در یکی از عبارات قبلی خطبه نیز آمده بود: «خُشُوعاً فِی عِبَادَه؛ درعبادت خشوع دارد» و آنجا توضیح‌های بیشتری داده بودیم.

 قناعت نفس

حضرت در بیان وصف جدیدی برای فرد متّقی می‌فرمایند:

قَانِعَهً نَفْسُهُ؛

نفس او قانع است.

«قَنِعَ» چنان‌که در لغت آمده، به معنای «رَضِیَ» است؛ یعنی کسی راضی و خشنود باشد، ولی اینجا مقصود از قناعت، خشنودی و رضایت به آن‌چیزی است که خداوند متعال برای انسان مقدّر کرده است ـ چه در تکوین و چه در تشریع ـ یعنی به همان اندازه از مال و جاه و سایر امکانات حلال که خداوند متعال ب