پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 30 آبان 1396
  • 2017 Nov 21
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 1563
دیروز: 1586
ماه جاری: 33238
امسال: 237142
کل: 809016
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 22/3/1396 - 15:05
کد درس: 979 تعداد بازدید: 147 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت الله سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته
دوره‌ی دوم ـ سال دوازدهم ـ سال تحصیلی 95ـ94
جلسه 60 ـ شنبه 15/12/94

تعاقب حادثین

تفاوت «تعاقب حادثین» با مسأله‌ی تقدم و تأخر حادثین

در مسأله‌ی تقدم و تأخر حادثین، حیثیت ترکیب مورد نظر بود. ولو اینکه در مواردی بیان شد موضوع به نحو تامه است و تامه دیگر ترکیب نداشت، ‌امّا منشأ این تامه باز ترکیب بود؛ یعنی از یک ترکیب، دو حادث انتزاع می‌شد و صور هشت‌گانه‌ای که بیان شد، پیدا می‌شد. اما در تعاقب حادثین یا توارد حالتین،‌ ترکیب وجود ندارد و نظر به ترکیب نیست، بلکه دو حادثه‌ی مستقل هستند که قابل جمع نیستند و باید آنها را علی التعاقب دید، مثل طهارت و حدث.

فردی می‌داند طهارتی داشته و وضویی گرفته است و بالطبع استصحابش عند الشک جاریست، در عین حال می‌داند حدثی هم از او سر زده است و بالطبع استصحاب آن نیز جاریست، اما نمی‌داند کدام اول بوده و کدام بعد رخ داده است، آیا استصحاب هر دو جاری است و به تعارض ساقط می‌شوند یا اینکه اصلاً مقتضی برای استصحابین نیست؟

در مثل نجاست و طهارت هم این مسأله وجود دارد و شاید مورد ابتلای افراد هم باشد. مثلاً در سرویس‌های بهداشتی عمومی می‌بینید و یقین دارید که در طول روز اطراف این دستشویی و توالت نجس می‌شود و در عین حال نظافت‌چی هم روزی یکی دو بار قطعاً آن را می‌شوید. حال اگر ترشحی از این اطراف به لباس پیدا ‌شود، از یک طرف قطع داریم که امروز شسته شده است و قطع هم داریم که نجس شده است، اما نمی‌دانیم که نجاست از قبل بوده سپس شسته شده است و باید استصحاب طهارت کنیم، یا طهارت از قبل بوده و بعد نجاست اتفاق افتاده است که باید استصحاب نجاست شود. آیا استصحابین جاری هستند و به تعارض ساقط می‌شوند یا اساساً موضوع ندارند؟

اگر حادثینی باشند که تعاقب دارند، یعنی هر دو حالت سابقه‌ی متیقنه دارند و چون تضادّ دارند نمی‌توانند در یک زمان باشند، قطع داریم که هر دو را نمی‌توانیم استصحاب کنیم و آثار هر دو را بار کنیم؛ چون این دو مستصحب با هم سازگاری ندارد، در این حالت چه باید کرد؟

مثلاً کسی یقین دارد که وضویی گرفته است و یقین دارد که حدثی هم از او سر زده است، معلوم است که شخص نمی‌تواند هم متوضئ و هم محدث باشد و این‌دو با هم جمع نمی‌شود. معنای یکی این است که می‌توان وارد نماز شد و دیگری به این معناست که نمی‌توان وارد نماز شد. وظیفه در اینجا چیست؟

حادثین متعاقبین مجهولی التاریخ

فرض می‌کنیم این حادثین، هر دو مجهول التاریخ هستند؛ یعنی وضو و حدث هر دو از مکلف سر زده و نمی‌داند هرکدام چه ساعتی است، کدام مقدم و کدام مؤخر است.

برخی در این صورت فرموده‌اند که بالذات هر دو حادث، قابل استصحاب است؛ چون حالت سابقه‌ی متیقنه دارند و شک در بقاء است، ولی از آنجا که قابل جمع نیستند استصحاب‌ها به تعارض ساقط می‌شوند. اما برخی قائلند استصحابین اصلاً در اینجا مقتضی ندارد.

بیان آخوند در عدم جریان استصحاب در حادثین مجهول التاریخ

مرحوم آخوند و من تبع ایشان در اینجا مثل بعض صور مسأله‌ی قبل فرموده‌اند که اصلاً مقتضی برای استصحاب وجود ندارد و ارکان استصحاب تمام نیست؛ زیرا:

فرض این است که وضو و حدث علی التعاقب اتفاق افتاده است؛ فرضاً یکی ساعت 11 و دیگری ساعت 12، و اکنون ساعت 12 و نیم است و می‌خواهیم نماز بخوانیم و شک می‌کنیم که آیا وضو داریم یا خیر؟ مرحوم آخوند فرموده‌اند نمی‌توان استصحاب طهارت کرد؛ زیرا:

اگر طهارت ساعت 12 واقع شده باشد، اکنون که ساعت 12 و نیم می‌خواهید استصحاب کنید، زمان یقین و شک متصل به هم است و استصحاب طهارت جاریست، ولی احتمال دارد که طهارت ساعت 11 اتفاق افتاده باشد. وقتی ساعت 11 اتفاق افتاده باشد یعنی حدث ساعت 12 اتفاق افتاده است و بین یقین سابق و شک، یقین به حدث وجود دارد. بنابراین احراز نمی‌شود که زمان شک، متصل به زمان یقین است؛ زیرا با فرض اینکه متیقن ساعت 11 باشد، قطعاً حدث در ساعت 12 است و آن طهارت را از بین برده است و متیقن قابل جرّ به زمان شک نیست؛ چون حدث فاصله شده است ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه شصتم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
پاداش كسي كه گره از كار مؤمني بگشايد چيست؟
امام رضا (ع): هر كه گره از كار مؤمنى بگشايد، خداوند در روز قيامت گره غم از دل او بگشايد.
منتخب ميزان الحكمة،270
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1396 Qommpth.ir All Rights Reserved