پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 31 شهريور 1396
  • 2017 Sep 22
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 374
دیروز: 1943
ماه جاری: 31399
امسال: 164713
کل: 736587
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 2/10/1391 - 13:42
کد درس: 88 تعداد بازدید: 1165 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت اللّه سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته
دوره‌ی دوم ـ سال نهم ـ سال تحصیلی 92ـ 91
جلسه 37 ـ سه‌شنبه 21/9/91

 
اصالة التخییر

اصالة التخییر مربوط به عملی است که مکلّف با وجود علم به تکلیف الزامی در شرایطی قرار می‌گیرد که راه احتیاط بر او بسته است و نمی‌تواند احتیاط کند. اگر عمل واحدِ متعلّق الزام هم محتمل الحرمة ‌باشد و هم محتمل الوجوب، در این صورت مکلّف نمی‌تواند هم آن کار را انجام دهد و هم ترک کند. اینکه وظیفه‌ی مکلّف در این حالت چیست (عقلاً و شرعاً) موضوع این بحث است. در این بحث صُوَری مطرح است؛ زیرا ممکن است واقعه‌ای که مورد ابتلا قرار گرفته است توصّلی محض باشد یا یک طرف آن توصّلی و طرف دیگر آن تعبّدی باشد و یا امکان دارد هر دو طرف آن تعبّدی باشد.

مثال برای حالتی که هر دو طرف مسئله توصّلی است

فرض کنید کسی فراموش کرده است که قسم یاد کرده برای انجام کاری یا عدم انجام همان کار؛ مثلاً قسم یاد کرده که روز سه‌شنبه‌ی خاصّی به مسافرت برود یا قسم یاد کرده است روز سه‌شنبه‌ی خاصّی مسافرت را ترک کند.

می‌دانید که در متعلَّق قسم رجحان لازم نیست، برخلاف متعلَّق نذر که شاید همگان قائلند که رجحان در آن لازم است. بنابراین طرفین قسم می‌تواند مساوی باشد لهذا سفر روز سه‌شنبه از جهت فعل و ترک می‌تواند مساوی باشد. در این مثال روشن است که سفر روز سه‌شنبه امری توصّلی است نه تعبدی، و در این حالت دوران امر بین محذورین وجود دارد؛ یعنی اگر مسافرت برود احتمال اطاعت در آن می‌رود کما اینکه احتمال عصیان نیز می‌رود. در ترک مسافرت نیز همین دو احتمال وجود دارد ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه سی و هفتم اينجا را کليک کنيد. 

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
بهترین و بدترین مردم
بدترينِ مردم كسى است كه پی‌جوى عيبهاى مردم باشد و نابيناى عيبهاى خويش.
غرر الحكم، ح ۵۷۳۹
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1396 Qommpth.ir All Rights Reserved