پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 3 مهر 1396
  • 2017 Sep 25
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 303
دیروز: 1001
ماه جاری: 2485
امسال: 168310
کل: 740184
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 5/11/1395 - 16:57
کد درس: 846 تعداد بازدید: 228 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات دروس خارج فقه
حضرت آیت الله سیّد محمّد رضا مدرّسی طباطبایی یزدی (دامت برکاته)
سال تحصیلی 96-1395
جلسه‌ی بیست و هفتم؛ ‌شنبه 13/9/1395

اشکال دوم شیخ قدس سره بر استدلال دوم در اثبات کاشفیت اجازه

دومین اشکالی که مرحوم شیخ بر بیان مذکور وارد می‌کنند، حاصلش چنین است که سلّمنا اجازه به عقد سابق تعلّق می‌گیرد و مضمون عقد هم نقل و انتقال من حین العقد است، امّا با این بیان نمی‌توان کشف حقیقی را اثبات کرد؛ زیرا ترتّب اثر بر عقد، تابع امور متعدده‌ای است از جمله مفاد عقد و مفاد اجازه، اما این مقدار کافی برای ترتّب اثر نیست [بلکه امضاء شارع مقدس هم لازم است]؛ چراکه ما دنبال ترتب اثر شرعی بر عقد هستیم ـ یعنی نقل و انتقالی که شارع مقدس آن را امضاء کرده باشد ـ و راهی برای کشف امضاء شارع وجود ندارد مگر از طریق فعلیت خطاب «اوفوا بالعقود» و امثال آن، و این خطابات زمانی در حق مالک فعلی می‌شود که عقد منتسب به او باشد، در حالی که علی الفرض قبل از اجازه‌ و با صرف اقدام فضولی، عقد منتسب به مالک نیست. بنابراین خطاب «اوفوا بالعقود» در حق مالک فعلی نیست تا وجوب وفاء به عقد داشته باشد. [پس دلیلی وجود ندارد که شارع، اجازه‌ی مالک را به نحوی که کاشف باشد امضاء فرموده باشد، در نتیجه نمی‌توان قائل به کشف حقیقی شد].

توضیح بیشتر این‌که قبلاً گفتیم جلّ علماء لولا الکل ـ بر خلاف مرحوم امام قدس سره به حسب ظاهر کلماتشان ـ قائل هستند «اوفوا بالعقود» به معنای «اوفوا بعقودکم» است؛ یعنی هر شخصی باید به عقد خودش وفا کند، پس باید شخصی باشد که عقد منتسب به او باشد تا این‌که «اوفوا بالعقود» در حق او فعلی شود و از آن‌ کشف کنیم اثر در نظر شارع هم مترتب شده است، امّا قبل از اجازه چون مالک بیگانه‌ی از عقد فضولی است، لذا خطاب در حق او اصلاً فعلیت ندارد و وفاء به عقد بر او واجب نیست. بله، بعد از این‌که مالک عقد را اجازه کرد، عقد منتسب به او می‌شود و خطاب وفاء به عقود در حق او فعلی می‌شود، امّا این به معنای ناقل بودن اجازه است که از حین الاجازه، عقد وجوب وفاء دارد؛ نه این‌که اجازه کاشف از تحقق عقد و ترتب اثر از حین العقد باشد.

بنابراین این‌که اجازه متعلق شده به چیزی که مفادش نقل من حین العقد است، این مقدار برای اثبات کاشف بودن اجازه کافی نیست؛ زیرا علی الفرض شارع آن را امضاء نفرموده است، بلکه عقد را بعد از اجازه امضاء فرموده و این به معنای ناقل بودن اجازه است و مانعی ندارد که فضولی چیزی را قصد کرده باشد، امّا شارع آن را امضاء نفرموده باشد بلکه چیز دیگری را امضاء فرموده باشد.

نقد و بررسی اشکال دوم شیخ قدس سره

عرض می‌کنیم ردّ دوم مرحوم شیخ ناتمام است؛ زیرا اولاً: سلّمنا کلام شیخ قدس سره تمام باشد و خطاب «اوفوا بالعقود» و امثال آن، بعد از اجازه متوجه مالک شود، امّا باید دید مفاد این خطاب چیست؟ مفاد این خطاب طبق بیان مستدلین ـ که ما هم آن را تأیید کردیم ـ این است که نقل و انتقال از حین عقد محقق می‌شود و ما بیان کردیم اطلاق نیز همین را اقتضاء می‌کند. بنابراین درست است که قبل از اجازه، خطاب «اوفوا بالعقود» در حق مالک فعلی نیست، امّا وقتی فعلی شد مفادش آن است که آن‌چه را عقد متضمن است، شارع امضاء فرموده است و علی الفرض عقد هم متضمن نقل و انتقال من حینه است، و این به معنای کاشف بودن اجازه است ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه بیست و هفتم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
بهترین و بدترین مردم
بدترينِ مردم كسى است كه پی‌جوى عيبهاى مردم باشد و نابيناى عيبهاى خويش.
غرر الحكم، ح ۵۷۳۹
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1396 Qommpth.ir All Rights Reserved