پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 30 شهريور 1396
  • 2017 Sep 21
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 286
دیروز: 1499
ماه جاری: 29368
امسال: 162682
کل: 734556
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 9/9/1395 - 15:08
کد درس: 845 تعداد بازدید: 257 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات دروس خارج فقه
حضرت آیت الله سیّد محمّد رضا مدرّسی طباطبایی یزدی (دامت برکاته)
سال تحصیلی 96-1395
جلسه‌ی بیست و ششم؛ دو‌شنبه 24/8/1395

بیان دیگری در اثبات کشف حقیقی

بیان دیگری که برای اثبات کشف حقیقی ذکر شده و مرحوم شیخ قدس سره در مکاسب آن را نقل کرده‌اند این است که گفته‌اند: اجازه، امری ذات تعلّق است؛ به این معنا که باید به چیزی متعلّق شود، و علی الفرض اجازه به عقد سابق تعلق می‌گیرد و از آن‌جا که مضمون عقد، نقل و انتقال من حین العقد است، پس باید قائل به تأثیر عقد من حین وقوعه و انشائه شویم، چون شارع این اجازه را مصحح عقد قرار داده است و این به معنای کاشف بودن اجازه است.

اشکال اوّل شیخ قدس سره بر بیان مذکور

مرحوم شیخ قدس سره سه اشکال بر بیان مذکور وارد می‌کنند؛ اشکال اول همان اشکالی است که ایشان قبلاً در مبحث اشتراط اختیار در متعاقدین، به طور اجمالی ذکر کرده بودند و در این‌جا آن را تکرار می‌کنند که حاصلش چنین است:

اجازه گرچه رضایت به مضمون عقد است، امّا مضمون عقد، نقل من حین العقد نیست تا گفته شود چون اجازه متعلق به مضمون عقد است و مقتضای عقد هم نقل من حین العقد است، پس باید ملتزم شد نقل من حین العقد محقق شده و این به معنای کشف است. بلکه مضمون عقد، نقل مجرد از وقوع در زمان است و زمان صرفاً ظرف قهری آن است نه این‌که قید آن باشد.

برای تقریب مطلب عرض می‌کنیم: عقد، چون در حقیقت انشاء است و إنشاء، همان ایجادِ در عالم اعتبار است، لذا همان‌طور که ایجادِ در عالم تکوین خارج از زمان نمی‌تواند باشد امّا در عین حال زمان قید آن نیست، عقد هم چنین می‌باشد یعنی یک ایجاد است که قهراً در زمان واقع می‌شود امّا زمان به عنوان قید آن نیست. بنابراین وقتی فضولی یا هر عاقد دیگری می‌گوید «بعتُ»، معنایش این نیست که «نقلت من هذا الحین»، گرچه نقل از «ذلک الحین» اتفاق می‌افتد، امّا «ذلک الحین» قیدش نیست. پس وقتی زمان قید نبود، اگر رضایت مقارن با عقد باشد، شارع عقد را از همان زمان امضاء می‌کند و مؤثر است، امّا اگر رضایت که شرط عقد است در ظرف بعد حاصل شود، شارع این اجازه را بعد از تحققش امضاء می‌کند و این ربطی به کشف ندارد.

مرحوم شیخ قدس سره در ادامه چند منبّه برای این مطلب ذکر می‌فرمایند از جمله این‌که: قبول در عقود، به مفاد و مضمون ایجاب تعلّق می‌گیرد. وقتی موجب، انشاء ایجاب می‌کند و می‌گوید «بعتُ»، معمولاً قبول مشتری با فاصله محقق می‌شود و حتی اگر موالات شرط نباشد ممکن است قبول مثلاً روز بعد محقق شود، در این‌جا آیا اثر مربوط به زمان پایان ایجاب است یا مربوط به زمان پایان قبول؟ و اگر در فاصله‌ی بین ایجاب و قبول، نماء منفصلی پدید آید ـ مثلاً مرغی که به عنوان مبیع است، تخمی بگذارد و امثال آن ـ این نماء منفصل، آیا برای مشتری است یا برای مالک سابق؟ در این‌جا اگر بگویید اثر مربوط به زمان پایان ایجاب است، نماء منفصل برای مشتری می‌باشد و اگر اثر مربوط به زمان پایان قبول باشد، نماء منفصل برای مالک سابق است ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه بیست و ششم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
بهترین و بدترین مردم
بدترينِ مردم كسى است كه پی‌جوى عيبهاى مردم باشد و نابيناى عيبهاى خويش.
غرر الحكم، ح ۵۷۳۹
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1396 Qommpth.ir All Rights Reserved