پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 2 آبان 1396
  • 2017 Oct 24
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 405
دیروز: 1413
ماه جاری: 1817
امسال: 205721
کل: 777595
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 5/8/1395 - 14:54
کد درس: 808 تعداد بازدید: 215 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت الله سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته
دوره‌ی دوم ـ سال سیزدهم ـ سال تحصیلی 96 ـ 1395
جلسه چهارم ـ شنبه 27/6/95

اشکال دیگری از شهید صدر بر کلام سید خویی رحمهما الله

شهید صدر در ادامه‌ی نقد کلام استادش سید خویی رحمهما الله بیان کرده است بین حاکم و محکوم تنافی وجود دارد، در حالی که طبق بیان سید خویی رحمه الله حکومت یعنی تفسیر کلام دیگر و با توجه به اینکه ما می‌خواهیم تنافی مستقر را بحث کنیم و موارد جمع عرفی خارج است، باید پرسید واقعاً چه تنافی بین حاکم و محکوم است؟! تنافی‌ای ولو غیر مستقر در بین نیست و حاکم و محکوم کمال ملائمت با یکدیگر را دارند.

در نهایت شهید صدر به نقد کلام سید خویی رحمهما الله در باب تخصیص می‌پردازد. همان‌گونه که بیان شد سید خویی رحمه الله در مورد تخصیص فرمودند دو مرحله وجود دارد؛ یک مرحله مربوط به نسبت دلیل خاص با دلیل عام است، که جمع آن به این صورت است که خاص، عام را تخصیص می‌زند. و یک مرحله مربوط به دلیل خاص و دلیل حجیت عام است که ایشان در اینجا فرمود خاص حاکم بر دلیل حجیت عام است و نسبتش با دلیل حجیت عام، نسبت حاکم و محکوم است، البته در جایی که قرینه‌ی قطعیه‌ی وجدانیه نباشد، اما اگر قرینه‌ی قطعیه‌ی وجدانی بود نسبت را ورود می‌داند.

شهید صدر رحمه الله در اینجا نسبت به کلام استادش یک کنکاش جدی دارد و می‌فرماید بین دلیل خاص و دلیل حجیت عام، هیچ تنافی وجود ندارد، حتی تنافی غیر مستقر نیز وجود ندارد و بحث ما در اینجا از چیزهایی است که جمع عرفی دارد و آن‌ها را از تعارض خارج می‌کند.

شهید صدر رحمه الله در توضیح عدم تنافی می‌گوید دلیل حجیت عام همان اصالة الظهور است؛ یعنی سیره‌ی عقلائیه بر عمل به ظهور عام در تمام افرادش، و این سیره‌ی عقلائیه غیر مردوعه است و قطعاً عند الشارع پذیرفته شده است و یک طرف نیز دلیل خاص قرار دارد که ظهور در معنایی دارد؛ مثلاً «لا تکرم زیداً العالم؛ زید عالم را اکرام نکن». ایشان می‌فرماید بین این دو تنافی نیست (حتی به نحو غیر مستقر)، بنابراین وقتی ما در صدد بیان موارد جمع عرفی هستیم ذکر اینکه این موارد از بحث خارج است معنا ندارد؛ زیرا اصلاً هیچ تنافی حتی بدوی هم وجود ندارد. نکته‌ی عدم تقابل این دو نیز آن است که دلیل حجیت عام که همان اصالة الظهور باشد یک حکم ظاهری است؛ یعنی وقتی حجیت دارد که شک در مراد واقعی داشته باشیم، در آن وقت اصالة الظهور را به کار می‌بریم و می‌گوییم کلام ظهور در عموم و شمول دارد پس حجت است، ولی اگر در جایی شک در مراد نداشته باشیم اصالة العموم به کار نمی‌بریم. پس اصالة العموم یا اصالة الظهور در عموم، یک حکم ظاهری است. از طرف دیگر خاص یک حکم واقعی است، «لا تکرم زیداً العالم» یک حکم واقعی است و حکم واقعی با حکم ظاهری حتی تنافی بدوی ندارد و وقتی که حتی تنافی بدوی نداشت، معنا ندارد ما به عنوان جمع عرفی، عام و خاص را از مفاد تعارض خارج کنیم.

نقد و بررسی کلام شهید صدر رحمه الله

اولاً: مرحوم خویی نخواسته است فقط جاهایی که تعارض بدوی دارد خارج کند، بلکه مواردی را شمرده است و گفته است این‌ها تعارض ندارند، شاهدش این است که تخصص را هم از این قبیل شمرده است. بنابراین نهایتاً اگر بیان شهید صدر رحمه الله بر اینکه دلیل حجیت عام، حکم ظاهری است و خاص حکم واقعی است تمام باشد، مصداق تخصص می‌شود؛ یعنی تخصصاً موضوع این دو با هم فرق دارد. و صریح عبارت تقریرات سید خویی رحمه الله آن است که تخصص هم از بحث خارج است: «و ظهر بما ذكرناه من معنى التعارض: أنّ موارد التخصص و الورود و الحكومة و التخصيص خارجة عن التعارض» ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه چهارم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
بهترينِ مردمان
امام سجّاد علیه السّلام: مردمان زمان غيبت كه به امامت او (مهدى) معتقد و منتظر ظهورش باشند، بهترينِ مردمان هستند ؛ زيرا خداوند به اندازه‌اى به آنان فهم و خِرد و شناخت داده كه غيبت در نزد آنها به منزله مشاهده است و مردم آن زمان را مانند كسانى كه در مقابل پيامبر صلى‌الله‌عليه‌و‌آله به جهاد پرداخته باشند، قرار داده است.
الاحتجاج : ج ۲ ص ۱۵۴ ح ۱۸۸
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1396 Qommpth.ir All Rights Reserved