پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 30 تير 1398
  • 2019 Jul 21
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 920
دیروز: 1827
ماه جاری: 70809
امسال: 272337
کل: 1893749
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 23/10/1393 - 13:12
کد درس: 526 تعداد بازدید: 879 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت اللّه سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته
دوره‌ی دوم ـ سال یازدهم ـ سال تحصیلی 94ـ93
جلسه 36 ـ دوشنبه 15/10/93

بیان شد در مورد جواب شرط در صحیحه‌ی اوّل زراره چهار احتمال داده شده است. یکی از احتمالات آن بود که جواب شرط، محذوف است و علت جزاء جانشین آن شده است، مانند (وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمين)‏ که چه‌بسا شرط و جزاء این‌گونه بوده است: «و مَنْ كَفَرَ فَلَن یَضُرّ الله» که جزاء حذف شده و به جای آن، علّت جزاء یعنی «إِنَّ اللهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمين» قرار گرفته است.

بنابر این احتمال بیان شد که می‌توان مجموع جملتین را صغری و کبرایی در نظر گرفت به گونه‌ای که کبرای کلّی بیان می‌کند هیچ‌گاه نباید یقین سابق را به واسطه‌ی شک لاحق از دست داد.

همان‌گونه که قبلاً اشاره شد تاکنون بنابر احتمال اوّل، دلالت صحیحه‌ی زراره بر حجّیت استصحاب را بررسی نمودیم. امّا آیا احتمال اوّل، احتمال ارجح و اظهر است و در نتیجه استدلال مذکور تمام است یا اینکه احتمالات دیگری در عرض احتمال اوّل قرار دارند و در نتیجه باید دید بنابر احتمالات دیگر، آیا باز صحیحه‌ی مبارکه دلالت بر حجیت استصحاب به نحو کلی دارد یا خیر؟

اگر بنابر همه‌ی احتمالات، صحیحه دالّ بر استصحاب بود مسأله حل شده است و نیز اگر بتوانیم یک احتمال را اظهر قرار دهیم و سایر احتمالات مرجوح باشند و بنابر همان احتمال راجح، صحیحه دالّ بر حجّیت مطلق استصحاب باشد باز مسأله حل است.

احتمال دوم در جواب شرط در صحیحه‌ی زراره

احتمال دوم آن است که جزاء چنان‌که طبع اقتضاء می‌کند باید ذکر شده باشد و حذف آن خلاف اصل است و معمولاً حداقل در صورتی که فاء ذکر شود علامت آن است که مدخول آن جزاء است، در نتیجه در صحیحه‌ی مبارکه عبارت «فَإِنَّهُ عَلَى يَقِينٍ مِنْ وُضُوئِهِ» جزاء خواهد بود؛ زیرا حذف، خلاف اصل است و ظاهر فاء نیز آن است که مدخول آن جزاء است. از آنجا که نمی‌توان عبارت مذکور را به نحو إخباری جزاء دانست؛ زیرا کذب می‌شود و اساساً نیازی به سؤال نبود، پس مقصود از جمله إنشاء است هرچند به صورت إخبار بیان شده است و مراد این‌گونه می‌باشد: «و إن لم یستیقن إنه قد نام فلیبن علی الیقین بوضوئه» و استعمال إخبار در مقام إنشاء فراوان است، مانند «يُعِيدُ الصَّلَاةَ» یا «يَغْتَسِلُ» که مراد «فلیُعِدِ الصلوة» یا «فَلیَغتَسِل» است.

بنابراین، احتمال دوم آن است که جزاء شرط، جمله‌ای است که مدخول فاء است ولی چون نمی‌توان فرض کرد إخباری است پس مراد جدّی آن، انشاء است. مثل مرحوم نائینی این کلام را پذیرفته‌اند ولکن این سخن مورد نقد قرار گرفته است.

اشکال بر احتمال دوم

درست است که جملات إخباریه در مقام انشاء استعمال می‌شود امّا این مربوط به جمله‌های فعلیه است، ولی جمله‌ی اسمیه کما فی ما نحن فیه، نمی‌تواند به جای جمله‌ی انشائیه به کار رود. لهذا مجبوریم که این احتمال را کنار گذاریم.

پاسخ اشکال مذکور

مثل این اشکال به محقق نائینی رحمه الله وارد نیست؛ زیرا جمله‌ی اسمیه نیز در مقام انشاء به کار می‌رود. مثلاً صیغه‌ی منحصر به فرد طلاق (أنتِ طالق) یک جمله‌ی اسمیه است یا در مقام عتق گفته می‌شود: «أنت حرّ» و ... . پس اینکه گفته شود تنها جمله‌ی فعلیه جانشین انشاء می‌شود صحیح نیست و از این نظر نمی‌توان بر مثل محقق نائینی رحمه الله اشکال کرد.

حال آیا صرف نظر از اشکال مذکور می‌توان احتمال دوم را پذیرفت؟ می‌گوییم خیر؛ زیرا:

اوّلاً: اینکه جمله‌ی خبریه در مقام انشاء استعمال شود خلاف اصل است؛ زیرا اصل در جملات خبریه آن است که در موضوعٌ له خود استعمال شوند.

ثانیاً: در ما نحن فیه خصوصیتی وجود دارد که نمی‌توان گفت جمله‌ی مذکور انشائیه است ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه سی و ششم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
جوان و ترك تحصيل علم
امام صادق عليه السلام: دوست ندارم جوان شما را جز در دو حال ببينم: دانشمند يا دانش آموز؛ زيرا اگر چنين نباشد كوتاهى كرده و چون كوتاهى كند، ضايع گشته و چون ضايع گردد، گنهكار باشد و چون گنهكار باشد، سوگند به آن كه محمّد را بحقّ برانگيخت، در آتش جاى گيرد.
كنز العمّال، ۱۰۲۳۳
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1397 Qommpth.ir All Rights Reserved