پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 18 آذر 1398
  • 2019 Dec 09
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 370
دیروز: 2595
ماه جاری: 57316
امسال: 607694
کل: 2229106
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 6/10/1393 - 10:08
کد درس: 513 تعداد بازدید: 1431 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت الله سیّد محمّد رضا مدرّسی طباطبایی یزدی (دامت برکاته)
سال تحصیلی 94-1393
جلسه‌ی سی و سوم ـ سه شنبه 18/9/93

فرمایش محقق نائینی قدس سره در دفع اشکال

ایشان در این‌که اوسط در صغری (فإنه علی یقین من وضوئه) مقیّد است مناقشه کرده‌اند. بیان ذلک:

در «فإنه علی یقین من وضوئه»، «من وضوئه» قید برای یقین نمی‌باشد به گونه‌ای که یقینِ مقیّد مراد باشد تا مشکل مذکور پدید آید؛ زیرا یقین از صفات حقیقیه‌ی ذات اضافه است که حتماً نیازمند متعلّق و مضافٌ الیه است، مانند صفت محبت، عشق و... که بدون محبوب و معشوق معنا ندارند. یقین نیز که همان مرتبه‌ای از علم است متعلق نیاز دارد و بدون معلوم و متیقن معنا ندارد. قید «من وضوئه» برای تقیید نیامده است بلکه از آن‌جا که طبیعت یقین در عالم خارج بدون متعلق نیست، به خاطر مجارات واقع یقین، متعلق آن را در عالم لفظ نیز ذکر کرده‌اند و لهذا نمی‌توان آن را قید دانست. لامحاله در صغری به طور قطع یا احتمال، یقینِ مطلق حد اوسط قرار گرفته است و در نتیجه در کبری حد اوسط می‌تواند مطلق باشد پس استصحاب علی الاطلاق حجّت خواهد شد.

إن قلت: چرا در کبری (لاتنقض الیقین بالشک) متعلق ذکر نشده است؟ اگر قرار است مجارات با واقع لحاظ شود باید در این‌جا نیز متعلَّق یقین ذکر گردد!

قلت: از آن‌جا که در صغری می‌خواهیم یقین را در مورد خاصی تطبیق نماییم، مجارات وجود دارد ولو دخیل نیست، امّا در کبری از آن‌جا که نمی‌خواهیم آن را بر مورد خاصی تطبیق نماییم مجارات لازم نیست و لامحاله مناسب آن است که در کبری متعلّقِ خاص حذف شود تا اطلاق استفاده شود و افاده‌ی عموم با حذف متعلق در محاورات عرفیه ساری و جاری است.

در نتیجه: حدّاقلّ صغری در مقیّد بودن ظهوری ندارد و کبری ظهور در عموم دارد پس معلوم می‌شود که کل قیاس مسوق برای اعطای قاعده‌ی کلیه است و حتی در صغری هم یقین بما هو یقین اخذ شده است.

بررسی فرمایش محقق نائینی قدس سره

این سخن مرحوم نائینی سخن مفیدی است و لکن باید قدری تقویت شود؛ زیرا صرف این‌که احتمال مجارات واقع داده شود و با این احتمال، قیدیتِ «من وضوئه» را صحیح ندانیم، کافی نیست بلکه نیازمند ضمیمه‌ای است و آن این‌که از آن‌جا که در بسیاری از روایات و نیز در ارتکاز انسانی، یقین یک دژ و حصن حصین است و برای یقین حسابی جداگانه باز می‌شود به گونه‌ای که قابل رفع ید نیست و نمی‌توان با شک، رفع ید از مقتضای یقین کرد، متوجه خواهیم شد که واقعاً آن‌چه را که در صغری مرکز حکم و تعلیل است، خودِ یقین بما هو یقین است. این مطلب با تتبع در موارد مختلفی که یقین در روایات آمده است: «الشک لا یدخل الیقین...» یا امثال آن روشن خواهد شد؛ که اساساً در فرهنگ روایات یقین خصوصیتی دارد و شک نیز خصوصیت خود را دارد.

با لحاظ این ضمیمه و فرمایش محقق نائینی کافی است تا معتقد شویم کبری یک امر کلی و مطلق می‌باشد و نتیجه‌ی قیاس، حجّیّت استصحاب علی الاطلاق است. برای این‌که روشن شود که در فرهنگ روایات یقین چه موقعیتی دارد، روایتی را که جنبه‌ی اخلاقی نیز دارد ذکر می‌کنیم ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه سی و دوّم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
حياء و عيب‌پوشى
امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود: آن كس كه لباس حياء بپوشد، كسى عيب او را نبيند.
نهج البلاغه، حکمت 223
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1397 Qommpth.ir All Rights Reserved