پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 30 شهريور 1396
  • 2017 Sep 21
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 358
دیروز: 1499
ماه جاری: 29440
امسال: 162754
کل: 734628
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 6/10/1393 - 10:06
کد درس: 511 تعداد بازدید: 818 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات دروس خارج اصول
حضرت آیت الله سیّد محمّد رضا مدرّسی طباطبایی یزدی (دامت برکاته)
سال تحصیلی 94-1393
جلسه‌ی سی و یکم ـ یکشنبه 16/9/93

2. احتمال دیگر آن است که جزاءِ شرط همین جمله‌ی (فإنه علی یقین من وضوئه) باشد و لکن این جمله در حقیقت معنای انشائی دارد و معنا بدین صورت است «و إن لم یستیقن إنه قد نام فلیبنِ علی یقینه».

بنابر این احتمال، جواب شرط تمام می‌شود و در ادامه امام علیه السلام میفرماید: «لاتنقض الیقین بالشک ابداً»، در این حالت جمله اخیر امام اظهر در بیان کبرای کلی خواهد بود، گرچه باز احتمال اختصاص به باب وضوء موجود است.

3. احتمال سوم در رابطه با جزاء شرط آن است که جزاء عبارت است از «و لاتنقض الیقین بالشک ابداً» و جمله‌ی «فإنه علی یقین من وضوئه» یک مقدمه و تمهید برای ذکر جزاء است. در حقیقت جمله شرط و جزاء چنین است: «و این لم یستیقن انه قد نام فحیث إنه علی یقین من وضوئه فلا تنقض الیقین بالشک».

این احتمال، احتمال ضعیفی است؛ زیرا حرف واو بر سر جمله جزائیه نمی‌آید بلکه جمله جزاء یا باید با فاء آغاز گردد یا مجرد از فاء و واو باشد و إلا اگر واو باشد این جمله نمی‌تواند جزاء باشد.

4. این احتمال که توسط مرحوم آخوند ابداع شده است و محقق اصفهانی نیز قدری آن را پرورش داده است عبارت است از این‌که جزاء نفس جمله فانه علی یقین من وضوئه باشد به گونه‌ای که معنای اخباری آن محفوظ باشد، لذا با احتمال دوم از این جهت متفاوت است. در صحّت این احتمال نیز کلام است.

اشکال محقق اصفهانی بر بیان محقق عراقی بر اساس احتمال اوّل

اگر روایت بخواهد بر اساس قیاس شکل اول حکم را بیان کند، نتیجه‌اش تضییق دایره‌ی حجیت استصحاب نسبت به یقین و شک در مورد وضوء است. بیان ذلک:

در قیاس، حدّ اصغر و حدّ اوسط و حدّ اکبر وجود دارد. مثال: «العالم متغیر و کل متغیر حادث فالعالم حادث». حد اوسط در صغری و کبری تکرار می‌شود، در مثال «متغیر» حد اوسط و حد اصغر «العالم» است و حد اکبر «حادث» می‌باشد. حد اوسط در قیاس شکل اول محمول صغری و موضوع کبری قرار می‌گیرد و همیشه باید دقیقاً حد اوسطی که در صغری قرار می‌گیرد، با حد اوسط کبری یکسان باشد و نباید دارای قیدی اضافه باشد.

نمی‌شود قیدی در صغری باشد اما در کبری تکرار نشود زیرا در این صورت اخذ قید در صغری لغو می‌باشد به دلیل آن‌که حد وسط وسیله‌ای برای حمل اصغر بر اکبر است. در مثال مذکور حد وسط باعث حمل «حادث» بر «عالم» می‌شود؛ زیرا متغیر در صغری حمل بر اصغر شده است سپس در کبری موضوع قرار گرفته است و نقطه‌ی اتصال  اکبر و اصغر گردیده است. حال اگر در صغری قیدی اضافه باشد لغو می‌باشد به دلیل آن‌که فرض آن است که حد اوسط در کبری بدون قید است و می‌تواند ما را بدون قید و نتیجه برساند پس اخذ قید اضافی لغو خواهد بود.

به عنوان مثال اگر کبری چنین باشد «کل عالم یجب اکرامه»، صغری باید چنین باشد «زیدٌ عالم» تا قیاس نتیجه بدهد. حال اگر کسی بگوید «زیدٌ عالمٌ عادلٌ و کلُ عالمٍ یجب اکرامه» و نتیجه بگیرد «زید یجب اکرامه» قید عدالت که در صغری آورده است لغو خواهد بود و بدون آن نیز نتیجه حاصل بود. بنابراین اگر جایی قیدی در صغری باشد و نقش داشته باشد و بخواهیم شکل اول قیاس تشکیل دهیم باید همان قید در کبری تکرار شود؛ مثلاً اگر صغری «زید عالم عادل» باشد باید در کبری نیز گفته شود «کل عالم عادل یجب اکرامه».

در ما نحن فیه صغرای قیاس عبارتست از این‌که: «زید علی یقین من وضوئه» زیرا مفروض آن است که آن شخص یقین به وضو داشته است پس کبرای قیاس نیز باید یقین به وضو باشد؛ یعنی گفته شود «غیر المستیقن کان علی یقین من وضوئه و کل من کان علی یقین من وضوئه فلیبن علی الیقین» در نتیجه «غیر المستیقن یبنی علی یقینه» آن شخص باید بنای بر یقین به وضوء گذارد. بنابراین استصحاب تنها در مورد وضوء حجت خواهد بود و تمام نکته در این است که حد وسطِ مفروض در کلام روای و امام7 یقین به وضو است لذا کبری نیز باید این‌گونه باشد که «لاتنقض الیقین بالوضوء بالشک ابداً» و «ال» در یقین حتی اگر برای جنس باشد مقصود جنسِ مقید است؛ یعنی جنس یقین به وضوء است در نتیجه نمی‌توانیم با تقریب مذکور به وسیله‌ی صحیحه‌ی زراره، حجیت استصحاب در همه‌ی ابواب فقه را ثابت نماییم ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه سی و یکم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
بهترین و بدترین مردم
بدترينِ مردم كسى است كه پی‌جوى عيبهاى مردم باشد و نابيناى عيبهاى خويش.
غرر الحكم، ح ۵۷۳۹
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1396 Qommpth.ir All Rights Reserved