پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 28 شهريور 1396
  • 2017 Sep 19
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 624
دیروز: 859
ماه جاری: 27424
امسال: 160738
کل: 732612
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 14/10/1392 - 18:09
کد درس: 303 تعداد بازدید: 893 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت اللّه سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته
دوره‌ی دوم ـ سال دهم ـ سال تحصیلی 93ـ92
جلسه 30 ـ سه‌شنبه 12/9/92

پاسخ شبهه‌ی مذکور

در محرماتی که از اجزائی ترکیب یافته‌اند بر فرض این‌که حرمت منبسط بر اجزاء گردد، زمانی این انبساط همه‌ی اجزاء را فرا می‌گیرد که موضوع حرمت محقّق شده باشد؛ یعنی با تکمیل شدن مرکب و اتیان مصداق حرام، می‌توان گفت حرمت مذکور بر همه‌ی اجزاء پخش می‌شود و هر جزئی حظی از حرمت دارد، ولی این متفاوت از انبساط وجوب و طلب بر اجزاء در واجب ارتباطی است؛ به دلیل آن‌که انبساط وجوب بر اجزاءِ واجب به این معناست که مولا «کل» را طلب کرده است و «کل» همان اجزاء است، لذا اجزاء نیز باید آورده شود و هر جزئی که آورده می‌شود به شرط لحوق سایر اجزاء به نحو شرط متأخر از اوّل مطلوب است امّا در مورد حرمت مرکب به این معناست که کل بما هو کل نباید محقق شود و اگر این کل اتیان شود همه‌ی اجزائش بهره‌ای از حرمت دارند و تنها آن وقتی اجزاء سابقه متصف به حرمت می‌شود که سایر أجزاء به نحو شرط مقارن موجود باشد، لذا در شبهه‌ی وجوبیه باید اجزاء اتیان شوند ولی در شبهه‌ی تحریمیه اجتناب از اتیان اجزاء لازم نیست، مگر در صورتی که سایر أجزاء مرکب آورده شده و تنها آخرین جزء باقی مانده است و با آوردن آن، کلّ مرکب کامل می‌شود، در این صورت آوردن این جزء حرام خواهد بود و در همان مرتبه نیز متّصف به حرمت می‌شود.

مضافاً به این‌که ممکن است اساساً کسی انبساط حرمت بر أجزاء را در صورت تدریجی بودن تحقق مرکب منکر شود؛ زیرا می‌توان گفت آن‌چه که حرام است جزء اخیری است که اگر آورده شود، «کل» تکمیل می‌شود و بیش از آن حرام نیست. لذا شبهه‌ی مذکور اشکال ضعیفی است که شایسته‌ی مطرح شدن نیست.

بنابراین در شبهات تحریمیه بر عکس شبهات وجوبیه، اکثر حرام است و اصلاً به خاطر یقینی بودن حرمت آن جای اصل نیست، ولی اقل حرمتی ندارد و برائت در آن جاری است؛ مثلاً غناء مطربِ مرجعِ متناسب با مجالس لهو و لعب حرام است و لذا مجرای اصل مؤمن نیست، ولی أقل آن بدون معارض مجرای برائت است.

اقل و اکثر در شبهه‌ی موضوعیه

مرحوم شیخ و برخی دیگر از محققان نظیر محقق نائینی و محقق عراقی قدس سرهم این مسأله را مطرح نموده‌اند که آیا أقل و أکثر در شبهه‌های موضوعیه قابل تصور است یا خیر؟

شیخ انصاری قدس سره در رسائل، أقل و أکثر در شبهه‌های موضوعیه را مطرح فرموده و دو مثال برای آن ذکر می‌کند و نتیجه‌ی نهایی کلام ایشان در هر دو مثال آن است که چون به شک در محصل باز می‌گردد مجرای احتیاط است.

مثال اوّل: کسی نذر کرده است که بین الهلالین (یک ماه قمری) را روزه بگیرد، آن‌چه متعلق امر است بیّن است یعنی «فِ بنذرک بین الهلالین» و شهر هلالی نیز از رؤیت هلال تا رؤیت هلال بعدی محقق می‌شود. اکنون مکلّف مذکور شک می‌کند که آیا هلال بعد از پایان روز بیست و نهم رؤیت می‌شود و یا در شب بعد آن رؤیت می‌گردد؟ اگر در پایان روز بیست و نهم رؤیت شود، ماه هلالی بیست و نُه روز خواهد بود و اگر در شب بعد هلال رؤیت شده باشد باید سی روز روزه بگیرد، بنابراین شک می‌کند آیا باید بیست و نه روز روزه بگیرد یا سی روز؟ لذا مصداقی از دوران بین اقل و اکثر در شبهات موضوعیه می‌باشد.

مثال دوم: کسی می‌داند که باید نماز بخواند و می‌داند که لاصلاة إلا بطهارةٍ رافعةٍ للحدث، إلا این‌که شک دارد که طهارت رافع حدث آیا وضویی است که باید از رستنگاه مو تا زیر چانه شسته شود یا اگر تا ابتدای چانه شسته شود نیز کفایت می‌کند؟ این مثال نیز نمونه‌ای از دوران امر بین أقل و أکثر در شبهات موضوعیه است ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه سی‌ام  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
بهترین و بدترین مردم
بدترينِ مردم كسى است كه پی‌جوى عيبهاى مردم باشد و نابيناى عيبهاى خويش.
غرر الحكم، ح ۵۷۳۹
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1396 Qommpth.ir All Rights Reserved