پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 2 آبان 1396
  • 2017 Oct 24
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 1033
دیروز: 1413
ماه جاری: 2445
امسال: 206349
کل: 778223
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 6/9/1392 - 15:34
کد درس: 281 تعداد بازدید: 535 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج فقه
حضرت آیت الله سیّد محمّد رضا مدرّسی طباطبایی یزدی (دامت برکاته)
سال تحصیلی 93-1392
جلسه‌ی هفدهم؛ ‌‌شنبه 3/8/1392

اشکال سید خویی بر کلام سید یزدی قدس سرهما

ظاهر هر سه تقریر سید خویی قدس سره از جمله تقریرات مرحوم توحیدی (مصباح الفقاهه) ـ که معمولاً در این مباحث به آن اعتماد می‌کنیم ـ این است که ایشان کلام سید یزدی قدس سره در تمسک به عمومات برای اثبات قابلیت شرعی را قبول ندارند.

ایشان در مصباح الفقاهه در دفاع از کلام محقق اصفهانی و ردّ بر سید یزدی قدس سرهم می‌گوید: ادعای این‌که قابلیت شرعی با عمومات اثبات می‌شود، ادعای جزافی است.

از دو فقره‌ی عبارت ایشان استفاده می‌شود که در مقام ردّ کلام سید یزدی قدس سره هستند، هرچند ایشان در ضمن استدلالشان عبارتی دارند که به نفع سید یزدی قدس سره است و کلام ایشان را تأیید می‌کند. امّا دو فقره‌ای که ظاهر در ردّ کلام سید یزدی است عبارتند از:

شاهد و فقره‌ی اوّل

سید خویی قدس سره می‌فرماید: عمومات در مقام بیان اثبات سلطنت متعاقدین بر نقل و امثال آن نیست، بلکه در مقام بیان نفوذ اسباب نقل در مواردی است که سلطنت تامه احراز شده باشد، بنابراین نمی‌توان برای اثبات قابلیت شرعی حق برای انتقال و نیز اثبات سلطنت ذوالحق بر انتقال به عمومات تمسک کرد. به تعبیر دیگر سیاق این عمومات برای اثبات نفوذ اسباب است، نه اثبات نفوذ سلطنت؛ یعنی اگر قابلیت انتقال حق ثابت شد و متعاقدین سلطنت بر انتقال آن داشتند، این عمومات بیان می‌کند جواز انتقال اختصاص به عقد خاصی ندارد بلکه توسط هر عقدی ـ اعم از بیع، صلح، هبه، اجاره و ... ـ قابل انتقال است.

از این عبارت به روشنی استفاده می‌شود که سید خویی در مقام اشکال بر سید یزدی و دفاع از محقق اصفهانی قدس سره هستند.

شاهد و فقره‌ی دوم

فقره‌ی دیگر عبارت سید خویی قدس سره ، مثالی است که به نظر ایشان عدم تمسک به عمومات در مورد آن مفروغٌ عنه است و با تنظیر به این مثال درصدد روشن کردن مسأله و بیدار کردن وجدان‌ها هستند. این مثال که در تقریرات شهید غروی و مرحوم شاهرودی وجود دارد ولی در مصباح الفقاهه نیست، این‌چنین است:

اگر کسی خودش را اجیر دیگری کند برای تغنّی و یا مشتری ثمن در بیع را عمل تغنّی قرار دهد و فرضاً شک در حرمت یا جواز غناء و در نتیجه شک در صحّت عقد داشته باشیم ـ چون اگر غناء حرام باشد بیع و اجاره باطل است؛ زیرا شرط است که مشتری ثمن یا مورد اجاره را بتواند تحویل دهد و اگر عملی حرام باشد به این معناست که انجام آن ممنوع است و با ممنوعیت عمل، فرد تسلّط و قدرت بر تحویل آن عمل ندارد و در نتیجه بیع یا اجاره باطل است، بنابراین منشأ شک در بطلان بیع یا اجاره، شک در حرمت تکلیفی غناء است ـ در این‌ فرض نمی‌توانیم با تمسک به عمومات یا اطلاقاتی مانند (أَوْفُوا بِالْعُقُودِ)، (أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ) یا «الصُّلْحُ جَائِزٌ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ»، حکم به صحّت بیع یا اجاره و وجوب وفاء به آن کنیم و در نتیجه بالملازمه ـ یعنی همان‌طور که اگر یقین به حرمت غناء داشتیم یقین به بطلان معامله پیدا می‌کردیم، از آن طرف هم اگر احراز صحت بیع و اجاره کردیم، بالملازمه کشف می‌کنیم که غناء تکلیفاً جایز است؛ چراکه ملازمات امارات حجت است ـ کشف کنیم غناء جایز است؛ زیرا همان‌طور که بیان کردیم عمومات در مقام بیان نفوذ اسباب هستند و از حیث اثبات قابلیت نقل و سلطنت متعاقدین بر عوضین، در صدد بیان نیستند.

از این مثال فنی و زیبا هم استفاده می‌شود ایشان این کلام سید یزدی قدس سرهما را قبول ندارند که با احراز قابلیت عرفیه، بتوان به عمومات برای اثبات قابلیت شرعی تمسک کرد ...

براي دريافت متن کامل جلسه هفدهم اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
بهترينِ مردمان
امام سجّاد علیه السّلام: مردمان زمان غيبت كه به امامت او (مهدى) معتقد و منتظر ظهورش باشند، بهترينِ مردمان هستند ؛ زيرا خداوند به اندازه‌اى به آنان فهم و خِرد و شناخت داده كه غيبت در نزد آنها به منزله مشاهده است و مردم آن زمان را مانند كسانى كه در مقابل پيامبر صلى‌الله‌عليه‌و‌آله به جهاد پرداخته باشند، قرار داده است.
الاحتجاج : ج ۲ ص ۱۵۴ ح ۱۸۸
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1396 Qommpth.ir All Rights Reserved