پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 19 آذر 1397
  • 2018 Dec 10
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 180
دیروز: 1656
ماه جاری: 34342
امسال: 444348
کل: 1415329
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 27/3/1392 - 16:18
کد درس: 197 تعداد بازدید: 1214 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت اللّه سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته

دوره‌ی دوم ـ سال نهم ـ سال تحصیلی 92ـ 91
جلسه 97 ـ یکشنبه 29/2/92

شهید صدر رحمه الله در ادامه می‌فرماید: اگر قبل از ملاقات، یکی از دو طرف علم اجمالی بعد از ثبوت علم اجمالی مفقود و نابود شود؛ مثلاً إناء «ب» از بین برود سپس لباسی با إناء دیگر ملاقات کند، در این حالت نیز با همان علم اجمالی اوّل باید از این ملاقی اجتناب کرد و طبق معیاری که ذکر شد نمی‌توان در این ملاقی اصل مؤمّن جاری کرد؛ زیرا اصل مؤمّن ملاقی دیگر با آن معارضه خواهد کرد؛ به دلیل آنکه هم‌زمان با علم اجمالی اوّل دانستیم ملاقیِ «الف» یا ملاقیِ «ب» واجب‌الاجتناب است و اصل در هیچ‌کدام جاری نبود، اکنون نیز نمی‌توانیم اصل مؤمّن را در طرف ملاقیِ «الف» جاری کنیم.

إن قلت: اصل زمانی با اصل دیگر معارضه دارد که جاری گردد؛ یعنی موضوع آن بالفعل موجود باشد، ولی اگر اصلی جاری نباشد چگونه می‌تواند معارضه کند؟! به تعبیر دیگر وقتی ملاقات رخ دهد و شکّ در طهارت و نجاست ملاقی شود می‌توان گفت مثلاً اصل طهارت در آن جاری است و چون با اصل طرف دیگر معارضه می‌کند ساقط می‌شود و إلا اگر جریان اصل مؤمّن فی نفسه محقّق نبود نمی‌تواند معارضه کند.

در صورتی ‌که طرف «ب» مفقود باشد اساساً ‌چیزی وجود ندارد تا شیئی با آن ملاقات کند، چه رسد به اینکه گفته شود اصل مؤمّن ملاقیِ طرفِ مفقود با اصل مؤمّنِ ملاقیِ «الف» با هم معارضه می‌کنند. بنابراین چنین کلامی صحیح نیست و ملاقیِ «الف» دارای اصل مؤمّن بدون معارض است.

قلت: ما نیز قبول داریم که زمانی دو اصل تعارض می‌کنند که هر دو جاری باشند، امّا با بیانی که ذکر خواهیم کرد متوجّه خواهید شد لازم نیست به معنایی که گفته شد، اصل مؤمّن جاری باشد.

توضیح مطلب

اگر ملاقاتی رخ دهد، با اجرای اصل مؤمّن حرمت وضعیه‌ای که رفع می‌شود اگر غیر از حرمت وضعیه‌ای است که از اوّل معلوم بوده است، این خلاف فرض ما است؛ چون قبلاً اثبات کردیم حرمت وضعیه از اوّل موجود بوده است و حرمت وضعیه‌ی دیگری هم نداریم و اگر بخواهیم همان حرمت را نفی کنیم معنایش نفی حرمتی است که فعلی است امّا حرام آن استقبالی است و چنین کاری به معنای مخالفتِ قطعیه‌یِ عملیه با حرمت است؛ زیرا وقتی ملاقات در یک طرف محقّق شد، با اجرای اصل در ملاقیِ یک طرف ولو ملاقیِ طرف دیگر محقّق نشده باشد امّا چون حرمت وضعیه‌ی آن علی‌الفرض فعلیت دارد و با ملاقات، تنها حرام فعلی می‌شود و لذا بنابر تقدیر ملاقات خارجاً اگر اصل مؤمّن جاری شود معنایش آن است که می‌خواهیم با اصل مؤمّن همان حرمت فعلی را که از اوّل بوده نفی کنیم و چنین چیزی همان مخالفت قطعیه‌ی عملیه با حرمت فعلی است.

در نتیجه به اعتبار حرمت فعلی نمی‌توان در ملاقیِ هیچ‌کدام اصل مؤمّن جاری کرد، حتی اگر طرف دیگر مفقود شده باشد؛ چون حرمت توضّؤ به این ماء، موضوع آن نجاست الآن نیست اگرچه حین وضو طاهر شود، بلکه نجاست آب در حین وضو موضوع حرمت وضعی از اوّل می‌باشد. در این هنگام اگر اصالة‌الطهارة در آب در زمان وضو به آن جاری شود از همین الآن حرمت وضعیه را نفی می‌کند که فعلی است، پس حتی در فرض تحقّق ملاقات، اصل جاری نمی‌شود؛ چون متعارض خواهد شد با اصل جاری در طرف دیگر قبل از خروج از محلّ ابتلاء، پس تساقط می‌کنند ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه نود و هفتم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
از خودمان شروع كنيم
اميرمؤمنان (ع) فرمود: هركس خود را پيشواى مردم قرار دهد، پيش از آموختن ديگران، به آموزش خود بپردازد، و بايد تربيت كردنش با سيرت و رفتارش، پيش از تأديب به زبانش باشد. آن كس كه معلم و مربّى خويشتن است، سزاوارتر است به احترام، از آنكه معلم و مربّى مردم است.
نهج البلاغه، حكمت 73
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1397 Qommpth.ir All Rights Reserved