پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 30 مرداد 1397
  • 2018 Aug 21
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 1312
دیروز: 1179
ماه جاری: 43101
امسال: 253930
کل: 1224911
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 7/5/1397 - 11:58
کد درس: 1124 تعداد بازدید: 40 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت الله سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته
دوره‌ی دوم ـ سال دوازدهم ـ سال تحصیلی 95ـ94
جلسه 93 ـ یکشنبه 9/3/95

مرحوم آخوند معتقدند ادله‌ی حجیت امارات وارد بر ادله‌ی استصحاب است. برای دفاع از نظریه‌ی ایشان سه وجه ذکر شده است.

وجه اول در دفاع از نظریه‌ی ورود

در دلیل استصحاب که ذکر شده است «لا تنقض الیقین ابداً بالشک، بل انقضه بیقین آخر». مراد از این یقین، «حجت» است نه یقین لغوی و یقین بما هو یقین. به تعبیر دیگر، یقین کنایه از چیزی است که حجت باشد. ممکن است پرسیده شود در این صورت چرا نفرموده است «لا تنقض الحجة بالشک بل بحجة اخری»؟ نکته‌اش همان است که در موارد دیگر، تعبیرات کنایی به کار می‌رود. کنایه روشی در تفهیم و تفهم است و اینکه «یقین» را انتخاب کرده است به دلیل آن است که اعلی فرد حجت است و حجیة کلّ شیء یرجع الی حجیة الیقین. لهذا در حقیقت معنای عبارت آن است که «لا تنقض الحجة بالشک الا اذا قامت حجة اخری».

روشن است که مثلاً خبر واحد یا بیّنه حجت است هرچند یقین نیست. در نتیجه «ورود» درست می‌شود؛ زیرا ورود به این معنا بود که به برکت تعبد، موضوع حکم تکویناً و عقلاً زائل شود. موضوع استصحاب نیز این بود که تا حجت جدیدی پیدا نشده است رفع ید از حجت قبلی نکنید، وقتی خبر ثقه قائم شد یعنی حجت قائم شد، در نتیجه بالوجدان موضوع استصحاب زائل می‌شود؛ چون مقید بود به این که حجت دیگری قائم نشود، پس ادله‌ی امارات وارد بر ادله‌ی استصحاب است.

نقد و بررسی وجه اول در دفاع از نظریه‌ی آخوند رحمه الله در ورود

اگر اصل موضوعی مذکور درست شود یعنی بتوان ثابت کرد یقین کنایه از حجت است، راهی برای فرمایش صاحب کفایه است، الا اینکه اشکال در اصل مطلب است که یقین به معنای حجت باشد. هر چند می‌شود یقین به معنای حجت باشد ولی دال و قرینه می‌خواهد، مخصوصاً در اینجا با تأکیدی که بر یقین شده است که «لیس ینبغی لک أن تنقض الیقین بالشک» معلوم است که عنایت اولی روی یقین بما هو یقین است؛ یعنی امری که تکویناً موجود و پابرجاست.

علاوه بر آن اگر یقین به معنای حجت باشد این اشکال بر ایشان وارد است که تنها اماره حجت نیست، برائت هم حجت است، استصحاب دیگر هم حجت است، احتیاط شرعی هم حجت است، لذا اگر معنای «لا تنقض الیقین ابداً بالشک بل انقضه بیقین آخر» این‌گونه باشد که «لا تنقض الحجة بالشک بل انقضه بحجة اخری» از آنجا که قاعده‌ی طهارت حجت است، اگر قاعده‌ی طهارت هم جاری باشد باید بتوان با آن حالت سابقه را نقض کرد، در حالی که هیچ‌کس ملتزم به این سخن نمی‌شود پس معلوم می‌شود که این وجه وجیه نیست.

وجه دوم در دفاع از نظریه‌ی صاحب کفایه

ادله‌ی استصحاب بیان کرده است شایسته نیست یقین را با شک بشکنید، اماره که شک نیست و اگر با اماره حالت سابقه را بشکنید با شک نشکسته‌اید، بلکه با اماره شکسته‌اید. بنابراین عقلاً موضوع استصحاب با قیام اماره منتفی می‌شود و هذا هو الورود.

نقد و بررسی وجه دوم

اگر مقصوتان آن است که اگر بدون توجه به دلیل حجیت اماره رفع ید از حالت سابقه کنیم، رفع ید به غیر شک کرده‌ایم و دیگر نقض به شک نکرده‌ایم، این معنا دیگر ورود نیست بلکه این تخصص است؛ زیرا می‌گویید صرف نظر از دلیل تعبد اماره، اماره غیر از شک است و نقض حالت سابقه به اماره، نقض به شک نیست؛ یعنی آن جاهایی که اماره را مقدم می‌دارید تخصصاً خارج است، در حالی که ما در صدد این هستیم که تثبیت کنیم که وجه تقدم دلیل حجیت اماره بر دلیل استصحاب، ورود است.

و اگر مقصودتان آن است که با توجه به دلیل حجیت اماره، وجداناً دیگر شک نداریم و اگر یقین را نقض کردیم نقض حالت سابقه به اماره است نه به شک، می‌گوییم:

دلیل حجیت اماره موجب نمی‌شود که شک وجداناً زائل شود. اگر حالت سابقه‌ نجاست بود و بیّنه بر طهارتش قائم شد، وجداناً شک از بین نمی‌رود و مادامی که وجداناً شک باشد نمی‌توانیم بگوییم نسبت دلیل اماره به دلیل استصحاب، ورود است؛ زیرا شرط ورود این بود که بعد از تعبد، شک وجداناً زائل شود. و ظاهراً منشأ این اشتباه این بوده است که گمان شده است شک به معنای «پنجاه ـ پنجاه» در دلیل استصحاب اخذ شده است، در حالی که قبلاً اثبات کردیم (هم از قرینه‌ی داخلی و خود عبارت و هم از قرینه‌ی تطبیق) که شک یعنی غیر یقین. غایت نقض هم در همین روایت بیان می‌کند: «انقضه بیقین آخر» و یقین شامل اماره نمی‌شود. پس وجه دوم هم ضعیف است ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه نود و سوّم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
اصلاح جامعه
امر به معروف و نهى از منكر راه و روش پيامبران و شيوه صالحان است و واجب بزرگ است كه واجبات ديگر با آن بر پا مى‌شوند، راه ها امن مى‌گردد و درآمدها حلال مى‌شود وحقوق پايمال شده، به صاحبانش برمى‌گردد، زمين آباد مى‌شود و (بدون ظلم) حق ازدشمنان گرفته مى‌شود و كارها سامان مى‌پذيرد.
كافى، ج 5، ص 56، ح 1
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1397 Qommpth.ir All Rights Reserved