پايگاه اطّلاع رساني مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين | qommpth.ir
     
 
فارسي | العربيه | اردو 
 
   
  •  
  • 22 آذر 1397
  • 2018 Dec 13
 
 
   ویژه ها




 
   اوقات شرعي
 
   آمار پایگاه
امروز: 73
دیروز: 1613
ماه جاری: 40195
امسال: 450201
کل: 1421182
 
**به پایگاه اطّلاع رسانی مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين (پایگاه انعکاس و انتشار کامل اخبار و آثار حضرت آيت الله سيّد محمّد رضا مدرّسي طباطبايي يزدي دامت برکاته) خوش آمدید.**    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکَشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیْکَ الْمُشْتَکى وَعَلَیْکَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَیْنا طاعَتَهُمْ وَعَرَّفْتَنا بِذلِکَ مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکْفِیانى فَاِنَّکُما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکُما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى اَدْرِکْنى السّاعَةَ السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ     
تاریخ انتشار: 3/5/1397 - 14:38
کد درس: 1120 تعداد بازدید: 299 تعداد نظرات کاربران: 0  

تقریرات درس خارج اصول
حضرت آیت الله سیّد محمّدرضا مدرّسی طباطبایی یزدی دامت برکاته
دوره‌ی دوم ـ سال دوازدهم ـ سال تحصیلی 95ـ94
جلسه 89 ـ شنبه 1/3/95

نقد و بررسی فرمایش محقق عراقی رحمه الله

اولین ملاحظه‌ای که بر کلمات ایشان وجود دارد آن است که چرا فرمودند اتحاد و بقاء را یا از ارجاع شک به یقین می‌فهمیم یا از اطلاق نقض؟! چه مانعی دارد که از هر دو بفهمیم؟ چه اشکالی دارد هر دو این معنا را افاده کند؟! حال یا به اندازه‌ی هم یا اینکه یکی اتحاد بیشتر را اقتضا کند. هر چند هر دو مثبتین هستند، اما از آنجا که اینجا حکم واحد است، لامحاله آنچه که افاده‌ی تضییق بیشتر می‌کند و تسامح کمتری دارد، ملاک است.

دوم: بنابر اینکه لزوم اتحاد را از ارجاع شک به یقین بفهمیم، فرمودند دو مسلک وجود دارد: یک مسلک آن است که باید مسامحه حداقلی و اتحاد حداکثری باشد و مسلک دیگر این است که مسامحه‌ی مزبوره حداکثری و اتحاد حداقلی باشد.

به چه دلیل از اول بنابر اینکه اتحاد را از ارجاع شک به یقین بفهمیم فرض کردند دو مسلک موجود است؟! صحیح آن بود که بفرمایند در استصحاب اتحادٌ مایی قطعاً لازم است، و اختلافٌ مایی نیز لازم است. نتیجه‌اش این است که تسامحی فی‌الجمله باید صورت گیرد اما حدود و ثغورش را از اول نباید فرض کرد. ایشان دو مطلب را از ابتدا ذکر کردند: یکی این بود که باید مسامحه‌ای صورت گیرد، و دیگر اینکه از اول دو مبنا اتخاذ کردند؛ یک مبنا اینکه مسامحه حداکثری باشد و یک مبنا اینکه مسامحه حداقلی باشد، در حالی که چنین چیزی بحث را از روش منطقی خارج می‌کند.

سوم: بنابر مسلک اول، که مسامحه حداقلی و اتحاد حداکثری باشد، چرا ابتدا مرکز بحث را بر روی کبریات مستصحبه قرار دادند و سپس آن را به این برگرداندند که توجیه تعبد به بقاء نسبت به کبریات به چه لحاظی است. یعنی در حقیقت انظار ثلاثه را از حیث توجیه تعبد به بقاء نسبت به کبریات، آنجا پیاده کردند، در حالی که توجیه تعبد به بقاء نسبت به کبریات، معنای دیگری جز مفاد «لا تنقض الیقین ابداً بالشک» ندارد؛ یعنی باید ما در این مرحله هم ماده‌ی نقض را در نظر بگیریم و هم نهی‌ای که بر آن وارد شده است و فرض این است که ایشان در این مرحله ماده‌ی نقض را کنار گذاشتند و خواستند از حیث ارجاع شک به یقین بحث کنند، در حالی که خود در نهایت گفتند بحث برمی‌گردد به اینکه توجیه تعبد به بقاء نسبت به کبریات مستصحبه چگونه است، و اینکه سوق کلام از حیث «لا تنقض» به چه لحاظ است، و می‌دانیم که سوق کلام یعنی مجموع این عبارت: «لا تنقض الیقین ابداً بالشک» یعنی باید نقض را وارد گردونه‌ی بحث می‌کردند، در حالی که ایشان آن را کنار گذاشتند.

چهارم: بنابر مسلک دوم و اینکه تسامح حداکثری و اتحاد حداقلی باشد، فرمودند فقط اختلاف انظار ثلاثه در ارجاع شک به یقین متمرکز می‌شود، به خلاف صورت قبلی که اختلاف انظار نسبت به کبریات مستصحبه را به نوعی دخالت دادند. ولکن در صورتی که تسامح هم حداکثری باشد، چرا اختلاف انظار نسبت به کبریات مستصحبه کلاً کنار گذاشته شود؟! همان‌طور که در صورت قبل با حفظ عدم ابتلا به وارد کردن تسامحات عرفیه در تطبیقات، انظار ثلاثه را دخیل دانستند (از حیث موضوعات احکام و کبریات مستصحبه) در ما نحن فیه هم با حفظ همان معیارها و عدم ابتلای به تسامح در تطبیقات، انظار ثلاثه باید تأثیر داده شود و فرایندش ملاک موضوع در استصحاب قرار گیرد که چه‌بسا تسامح بیشتری استنباط شود.

پنجم: ایشان فرمودند بنابر مسلک دوم و این شق که مسامحه حداکثری باشد و اتحادٌمایی در بقای موضوع باقی باشد، تصریح کردند که «لا فرق فی جریان الاستصحاب بین انحاء السنة الدلیل» در نتیجه هر نوع وحدتی را شامل می‌شود. ولکن در اینجا هم، از آنجا که مسامحه‌ی حداکثری علی الفرض، از ارجاع شک به یقین استفاده می‌شود و وحدت مستنبطه هم از ارجاع شک به یقین استفاده می‌شود، اگر بخواهیم استصحاب را هم به ملاک اتحاد عقلی و هم به ملاک اتحاد دلیلی و هم به ملاک اتحاد عرفی جاری کنیم، باید بتوانیم ارجاع شک به یقین را نسبت به هر سه پوشش دهیم؛ یعنی با یک لحاظ، هر سه ملاک را داشته باشیم، در حالی که اگر ثبوتاً هم جمع بین این سه لحاظ و ملاک با یک جامع ممکن باشد، اثباتاً نمی‌توانیم تسلیم چنین لحاظ جامعی شویم و عرف در مثل این عبارات، یکی از سه لحاظ را می‌پذیرد؛ یا لحاظ عقلی یا دلیلی یا عرفی ...
 

براي دريافت متن کامل جلسه هشتاد و نهم  اينـجا را کليک کنيد.

Share
   لطفا دیدگاه خود را بنویسید!
*نام:
ایمیل:
*نظر:
 
   نظرات کاربران
رنگ زمینه:
         
سایز قلم: سرعت:
جهت حرکت: تنظیم حرکت:    
   حدیث هفته
از خودمان شروع كنيم
اميرمؤمنان (ع) فرمود: هركس خود را پيشواى مردم قرار دهد، پيش از آموختن ديگران، به آموزش خود بپردازد، و بايد تربيت كردنش با سيرت و رفتارش، پيش از تأديب به زبانش باشد. آن كس كه معلم و مربّى خويشتن است، سزاوارتر است به احترام، از آنكه معلم و مربّى مردم است.
نهج البلاغه، حكمت 73
 
ورود کاربران

 

نام کاربري:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!

موجودی سبد:
 
   نظر سنجی
دیدگاه شما درباره کیفیّت تدوین و تنظیم تقریرات دروس خارج حضرت آیت الله مدرّسی یزدی دامت برکاته

عالی
خوب
متوسّط

 
   پیوندها
پایگاه‌های خبری 
وزارتخانه‌ها و سازمان‌ها 
علمی، پژوهشی 
فرهنگی و اطّلاع رسانی 
برخی سایت‌های مذهبی 
روزنامه‌ها 
حوزوی 
مراکز تحقیقاتی 
مراکز و مؤسّسات 
فروشگاه‌های اینترنتی کتاب 
بازرگاني، بانک و بيمه 
موتورهای جستجوگر 
نشریّات و مجلّات 
وبلاگ‌ها 
شبکه‌های اشتراک لینک 
 
   سایر پیوندها










 
 
 
 
 
 
کليّه حقوق مادّي و معنوي اين پايگاه متعلّق به مؤسّسه علمي، پژوهشي، فرهنگي پرتو ثقلين بوده و در جهت ترويج معارف اسلامي هيچ گونه محدوديّتي
نسبت به برداشت مطالب با ذکر منبع وجود ندارد. با معرّفي اين پايگاه به ديگران در اجر معنوي آن سهيم شويد.
® Copyright © 1397 Qommpth.ir All Rights Reserved